The Story So Far — Closure songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Closure" van The Story So Far.
Songteksten
Say what you need to say for the last time.
State all the premises figuring you’ll be just fine.
So I’ll get mine you get yours and if we’re both happy it’s settled forevermore.
Holding the impression of a man when I was still a boy.
Said no regrets but it’s hard not to feel any remorse.
I’m still debating whether I have even found the source.
Of all my discomfort and blunt discourse.
But I know what I want and don’t need what I get.
I invest my ideas but get swallowed in debt.
And the only release is to yell and to sweat.
Until my clothes are soaking wet.
Stay under my skin.
Tear me limb from limb.
Plague me to an end.
I can’t believe I always thought I would be there for you.
For now I’ll learn and settle for less.
Shut my eyes and get some rest.
Feel the pulse beneath this sunken chest.
And maybe one day I can be there for you.
Isn’t it true that if it hadn’t been for me you’d still have no place safe to fall.
And all this time I thought I knew.
When I had no idea at all.
All is fair in love and war.
You have your gifts some say they’re poor.
But I don’t care about any of that anymore.
Let us depart and return when we have grown some more.
I wish I could say that I’ve seen this before.
The depth of the bottom the taste of the floor.
It leaves me restless and tired and sore.
But you won’t break my mind just yet.
I battle this alone.
I don’t want to push you.
I just want to grieve.
I don’t want to push you.
I just want to leave.
Songtekstvertaling
Zeg wat je moet zeggen voor de laatste keer.
Geef aan dat alles goed komt.
Dus ik haal de mijne, jij de jouwe en als we allebei blij zijn, is het voor altijd geregeld.
Ik had de indruk van een man toen ik nog een jongen was.
Zei geen spijt, maar het is moeilijk om geen wroeging te voelen.
Ik vraag me nog steeds af of ik de bron heb gevonden.
Van al mijn ongemakken en botte woorden.
Maar ik weet wat ik wil en heb niet nodig wat ik krijg.
Ik investeer mijn ideeën maar word opgeslokt in schulden.
En de enige uitweg is schreeuwen en zweten.
Totdat mijn kleren drijfnat zijn.
Blijf onder mijn huid.
Scheur me aan stukken.
Plaag me tot een einde.
Ik kan niet geloven dat ik altijd dacht dat ik er voor je zou zijn.
Voor nu zal ik leren en genoegen nemen met minder.
Sluit mijn ogen en rust wat uit.
Voel de pols onder deze gezonken Borst.
En misschien kan ik er op een dag voor je zijn.
Is het niet zo dat als ik er niet was geweest, je nog steeds geen veilige plek had om te vallen.
En al die tijd dacht ik dat ik het wist.
Toen ik er geen idee van had.
Alles is eerlijk in liefde en oorlog.
Je hebt je gaven, sommigen zeggen dat ze arm zijn.
Maar daar geef ik niets meer om.
Laten we vertrekken en terugkeren als we meer gegroeid zijn.
Ik wou dat ik kon zeggen dat ik dit eerder heb gezien.
De diepte van de bodem de smaak van de vloer.
Het laat me rusteloos en moe en pijnlijk achter.
Maar je zult mijn geest nog niet breken.
Ik vecht dit alleen.
Ik wil je niet dwingen.
Ik wil alleen maar rouwen.
Ik wil je niet dwingen.
Ik wil gewoon weg.