The Stereo State — The Flood songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Flood" van The Stereo State.
Songteksten
But I’m sorry for that day. I can’t believe that’s your name on this grave
I’m not half the man I should have been because…
…the repercussion from your pain was painfully obvious
I watched your son get drunk. I watched my brother get high
We’re just barely getting by
But I digress, and I’ll confess just to get this off my chest
I digress, I confess, I just can’t put this thing to rest.
I’m not half the man you think I am; I’m not
I pressed my hands into the sand and now I’m drowning in the flood
Because the bridge to you my friend is paved in black ambivalence
I cannot cross this canyon so I’m jumping from the ledge
I still remember that October on your daughters wedding day
Well I know you passed away but I see you in the smile on her face
It fills my chest but not a breath could leave my lungs
And I would hate to think you’d ever be ashamed of us
When I see your husband now, and just how far he’s fall…
…maybe he doesn’t want to live at all
But I digress, and I’ll confess just to get this off my chest
I digress, I confess, I just can’t put this thing to rest.
I’m not half the man you think I am; I’m not
I pressed my hands into the sand and now I’m drowning in the flood
Because the bridge to you my friend is paved in black ambivalence
I cannot cross this canyon so I’m jumping from the ledge
With my feet beneath the mud, I’ll let this river freeze my blood
I cannot cross this canyon if I’m drowning in the flood
Songtekstvertaling
Maar het spijt me voor die dag. Ik kan niet geloven dat jouw naam op dit graf staat.
Ik ben niet half de man die ik had moeten zijn.…
de weerslag van je pijn was pijnlijk duidelijk.
Ik zag je Zoon Dronken worden. Ik zag mijn broer high worden.
We redden het amper.
Maar ik dwaal af, en Ik zal bekennen om dit van mijn hart te krijgen.
Ik dwaal af, Ik beken, ik kan dit ding niet laten rusten.
Ik ben niet half de man die je denkt dat ik ben.
Ik drukte mijn handen in het zand en nu verdrink ik in de zondvloed
Omdat de brug voor jou is geplaveid met zwarte ambivalentie.
Ik kan dit ravijn niet oversteken, dus spring ik van de richel.
Ik herinner me nog die oktober op je dochters trouwdag.
Ik weet dat je bent overleden, maar ik zie je in de glimlach op haar gezicht.
Het vult mijn borst maar geen adem kan mijn longen verlaten
En ik zou niet willen dat je je ooit voor ons zou schamen.
Als ik je man nu zie, en hoe ver hij valt…
misschien wil hij helemaal niet leven.
Maar ik dwaal af, en Ik zal bekennen om dit van mijn hart te krijgen.
Ik dwaal af, Ik beken, ik kan dit ding niet laten rusten.
Ik ben niet half de man die je denkt dat ik ben.
Ik drukte mijn handen in het zand en nu verdrink ik in de zondvloed
Omdat de brug voor jou is geplaveid met zwarte ambivalentie.
Ik kan dit ravijn niet oversteken, dus spring ik van de richel.
Met mijn voeten onder de modder, laat ik deze rivier mijn bloed bevriezen
Ik kan deze canyon niet oversteken als ik verdrink in de zondvloed.