The Shin Sekaï — Eiffel songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Eiffel" van The Shin Sekaï.
Songteksten
Tant bien que mal, je marche dans le noir guidé par ton phare
Et rien n’effacera ma confiance en toi
Ni le temps qui passe, et ni ton absence que rien ne remplace
Je me rend compte que je suis décidément tombé bien bas
Tombé sous ton charme
Tant bien que mal, j’avance dans le noir guidé par ton phare
Et rien n’effacera ma confiance en toi
Ni le temps qui passe, et ni ton absence que rien ne remplace
Je me rend compte que je suis décidément tombé bien bas
Tombé sous ton charme
Eiffel
J’préfère une grosse tchoin qu’une femme qui m’aime à moitié
Et si je te dis le contraire ce n’est que par courtoisie
La vie est une *Woow*, mais je l’aime tant
Ce qui n’est pas réciproque, mais je ne peux vivre qu’en espérant
J’préfère toujours mentir aux gens que de me mentir à moi-même
Et si tu prétends pouvoir lire en moi, mon frère: Amen
Ainsi soit-il, j’crains que ce serait pire
Si c’est mon destin, je te l’dis à titre indicatif
Llat
J’aurais aimé te voir briller, illuminer l’obscurité
Mais je ne puis t’approcher et la distance qui nous sépare est immense
Dans ma dépendance, je me plonge et je m’enfonce et plus rien n’a de sens
Je ne pourrais oublier… Oublier… Oublier… Oublier …
Et j’aimerais m'évader mais ma dépendance n’est pas de ce choix
Je ne veux pas m'étaler mais je ne supporte d'être séparé de toi
Oh ma ville je ne connais que toi mais je te suis inconnu
Ne me dénigre dont pas sous prétexte que je t’importune
J’mène une vie décalée, j’ai ramé, une distance jamais égalée
Je suis pas né dans les quartiers chics, gros la hass m’a fait dériver
Ça fait des années que j’essaie de trouver de la richesse en toi
Pas forcément matérielle mais je n’ai pas l’embarras du choix
Et je m’intègre dans un pays qui soi-disant m’accepte comme je suis
Des fois j’aimerais me barrer mais j’admets que je suis trop indécis
Attaché à toi, j’aurais du mal à prendre le large
Et ça s’aggrave parce que dans la vie rien est aussi simple
Et si l’argent et la beauté ne seraient rien, je ne serais possessif
Plus j’avance et moins j’ai de potes, et je pense que c’est un mauvais signe
Je me contente de mes jugements hâtifs, de mes idées faites
J’ai comme envie de te pousser du haut de la tour Eiffel
J’aurais aimé te voir briller, illuminer l’obscurité
Mais je ne puis t’approcher et la distance qui nous sépare est immense
Dans ma dépendance, je me plonge et je m’enfonce et plus rien n’a de sens
Je ne pourrais oublier… Oublier… Oublier… Oublier …
J’aurais aimé te voir briller, illuminer l’obscurité
Mais je ne puis t’approcher et la distance qui nous sépare est immense
Dans ma dépendance, je me plonge et je m’enfonce et plus rien n’a de sens
Je ne pourrais oublier… Oublier… Oublier… Oublier …
Songtekstvertaling
Goed of slecht, Ik loop in het donker geleid door uw vuurtoren
En niets zal mijn vertrouwen in jou uitwissen.
Noch de tijd die voorbij gaat, noch uw afwezigheid die niets vervangt.
Ik realiseer me dat ik diep gezonken ben.
Je bent betoverd.
Goed of slecht, ik ga in het donker, geleid door jouw vuurtoren.
En niets zal mijn vertrouwen in jou uitwissen.
Noch de tijd die voorbij gaat, noch uw afwezigheid die niets vervangt.
Ik realiseer me dat ik diep gezonken ben.
Je bent betoverd.
Eiffel
Ik heb liever een grote tchoin dan een vrouw die half van me houdt.
En als ik je anders vertel is het alleen uit beleefdheid.
Het leven is een Woo, maar ik hou er zoveel van.
Wat niet wederkerig is, maar ik kan alleen leven door te hopen
Ik lieg liever tegen mensen dan tegen mezelf.
En als je doet alsof je in mij kunt lezen, mijn broeder, Amen
Het zij zo, Ik ben bang dat het erger zou zijn.
Als dit mijn lot is, zeg ik het voor begeleiding.
Llat
Ik wou dat ik je kon zien schijnen, de duisternis verlichten
Maar ik kan je niet benaderen en de afstand tussen ons is immens
In mijn verslaving duik ik en zink en niets is nog logisch.
Ik kon het niet vergeten... vergeten ... vergeten ... vergeten …
En Ik wil graag ontsnappen, maar mijn verslaving is niet die keuze.
Ik wil me niet verspreiden, maar Ik wil niet van je gescheiden worden.
Oh mijn stad Ik ken alleen jou maar ik ben onbekend voor jou
Je hoeft me niet te kleineren, niet onder het voorwendsel dat ik je lastig val.
Ik leid een leven dat niet op zijn plaats is, ik roeide, een afstand die nooit overeenkwam met
Ik ben niet geboren in de chique buurten, big the hass liet me zweven
Ik probeer al jaren rijkdom in je te vinden.
Niet noodzakelijk materieel, maar ik heb niet de schaamte van de keuze.
En ik integreer me in een land dat me accepteert zoals ik ben.
Soms wil ik weg, maar ik geef toe dat ik te onbeslist ben.
Aan jou gehecht, zou ik het moeilijk hebben om eruit te komen.
En het wordt nog erger omdat in het leven niets zo simpel is.
En als geld en schoonheid niets waren, zou ik niet bezitterig zijn.
Hoe meer ik ga en hoe minder vrienden Ik heb, en ik denk dat dat een slecht teken is.
Ik ben tevreden met mijn overhaaste oordelen, mijn ideeën gemaakt
Ik wil je van de top van de Eiffeltoren duwen.
Ik wou dat ik je kon zien schijnen, de duisternis verlichten
Maar ik kan je niet benaderen en de afstand tussen ons is immens
In mijn verslaving duik ik en zink en niets is nog logisch.
Ik kon het niet vergeten... vergeten ... vergeten ... vergeten …
Ik wou dat ik je kon zien schijnen, de duisternis verlichten
Maar ik kan je niet benaderen en de afstand tussen ons is immens
In mijn verslaving duik ik en zink en niets is nog logisch.
Ik kon het niet vergeten... vergeten ... vergeten ... vergeten …