The Scarlet Ending — Reminder songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Reminder" van The Scarlet Ending.
Songteksten
I’ve begun to realize
the repetition of my thoughts…
This highway reaches out across the state
where you will never find me.
There’s security in distance
that I have never found.
There’s a sinking in my stomach,
the words stayed in my mouth.
But I could never get this car
to take me far enough away.
The brink of every feeling,
I’m too afraid to ask.
The days are getting shorter,
like they hope that we would last.
Don’t strain your voice with words that have no meaning,
I know you love to hear yourself speak
but repeating what you want to feel
won’t make you believe a thing.
And I’m the one that’s sorry.
This ethereal reminder:
the choice was mine to make.
The broken glass I walked through,
The flooding from the rain.
The power’s out,
I’m a hundred miles away.
I might as well be next to you —
the shadows you keep looking through
so you could find some sort of meaning
to the words you swore were true —
when you said, «No, I could never leave you,»
I never thought that was your mind trying to convince you.
I’ve begun to realize
the repetition of my thoughts…
Now that I’m just another face in the crowd,
you will never find me.
Songtekstvertaling
Ik begin me te realiseren
de herhaling van mijn gedachten…
Deze snelweg strekt zich uit over de staat
waar je me nooit zult vinden.
Er is beveiliging op afstand.
die ik nooit heb gevonden.
Er is een zinkend gat in mijn maag.,
de woorden bleven in mijn mond.
Maar ik kon deze auto nooit krijgen.
om me ver genoeg weg te brengen.
De rand van elk gevoel,
Ik durf het niet te vragen.
De dagen worden korter.,
alsof ze hopen dat we het zouden volhouden.
Zet je stem niet onder druk met woorden die geen betekenis hebben.,
Ik weet dat je graag jezelf hoort spreken.
maar herhalen wat je wilt voelen
je zult er niets van geloven.
En ik ben degene die spijt heeft.
Deze etherische herinnering:
de keuze was aan mij.
Het gebroken glas waar ik doorheen liep,
De overstroming door de regen.
De stroom is uitgevallen.,
Ik ben 160 kilometer weg.
Ik kan net zo goed naast je zitten. —
de schaduwen waar je doorheen kijkt
zodat je een Betekenis kon vinden.
op de woorden die je zwoer waar te zijn. —
toen je zei, " nee, ik kon je nooit verlaten,»
Ik had nooit gedacht dat je geest je probeerde te overtuigen.
Ik begin me te realiseren
de herhaling van mijn gedachten…
Nu dat ik gewoon een ander gezicht in de menigte ben,
je zult me nooit vinden.