The Saw Doctors — N17 songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "N17" van The Saw Doctors.
Songteksten
Well I didn’t see much future
When I left the Christian brothers school
So i waved it goodbye with a wistful smile
And I left the girls of Tuam
Sometimes when I’m reminiscing
I see the prefabs and my old friends
And I know that they’ll be changed or gone
By the time I get home again
And I wish I was on the n17
Stone walls and the grass is greener
Travelling with just my thoughts and dreams
Well the ould fella left me to shannon
Was the last time I travelled that road
And as we turned left at claregalway
I could feel a lump in my throat
As I pictured the thousands of times
That I traveled that well worn track
And I know that things will be different
If I ever decide to go back
And i wish i was on that N17
Stone walls and the grass is green yeah
Travelling with just my thoughts and dreams
And now as I tumble down highways
Or on filthy overcrowded trains
There’s no one to talk to in transit
So I sit there and daydream in vain
Behind all those muddled up problems
Of living on a foreign soil
I can still see the twists and the turns on the road
From the square to the town of the tribes
Songtekstvertaling
Ik zag niet veel toekomst.
Toen ik de Christian brothers school verliet
Dus ik zwaaide het vaarwel met een weemoedige glimlach
En ik verliet de meisjes van Tuam
Soms als ik herinneringen ophaal
Ik zie de prefab en mijn oude vrienden.
En ik weet dat ze veranderd of verdwenen zullen zijn.
Tegen de tijd dat ik weer thuis ben
Was ik maar op de n17.
Stenen muren en het gras is groener
Reizen met alleen mijn gedachten en dromen
De Oude man liet me achter aan shannon.
Was de laatste keer dat ik die weg bewandelde
En toen we linksaf gingen bij claregalway
Ik voelde een bult in mijn keel.
Zoals ik me de duizenden keren voorstelde
Dat ik dat Versleten spoor reisde
En ik weet dat de dingen anders zullen zijn.
Als ik ooit besluit om terug te gaan
Was ik maar op die N17.
Stenen muren en het gras is groen Ja
Reizen met alleen mijn gedachten en dromen
En nu als ik op de snelwegen val
Of op Smerige overvolle treinen
Er is niemand om mee te praten tijdens het vervoer.
Dus ik zit daar te dagdromen voor niets.
Achter al die verwarde problemen
Leven op een vreemde bodem
Ik zie nog steeds de wendingen en bochten op de weg.
Van het plein naar de stad van de stammen