The Saddest Landscape — A Heaven of Amplifiers songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Heaven of Amplifiers" van The Saddest Landscape.
Songteksten
From the search party, I’m coming to find you, before the softness of the night
pull you in.
Remind you of the closeness we once shared, befor the armor, before the
distance, and the violence of depression took hold, before the doubt,
before despair.
And the death of us is all that is remembered.
Let us try, let us struggle, let us hope, let us tear our chests wide open,
I will swin, I will crawl, I will scale buildings before I accept that it’s
over.
It was a weakness we didn’t see coming.
You can’t fix me just because I am like you until you breathe through my lungs,
felt my heartbeat.
You won’t know you picked me up draped in black orchids, breathed a sign of hope.
This would be the change we waited for.
I still hear the hum of the radio, a heaven of amplifiers, armed with that
photo booth smile.
You smelled of heartache, flowers and ash.
It’s a feeling we get when we watch the rain, it’s a feeling we get in the
autumn air.
These nights shaped us, these nights defined us.
Drown out the sound, just keep laughing, they don’t deserve to know.
Songtekstvertaling
Van de zoektocht, ik kom je zoeken, voor de zachtheid van de nacht
ik trek je naar binnen.
Herinner je aan de nabijheid die we ooit deelden, voor het harnas, voor de
afstand, en het geweld van depressie greep, voor de twijfel,
voor wanhoop.
En de dood van ons is alles wat wordt herinnerd.
Laten we proberen, laten we vechten, laten we hopen, laten we onze kisten wijd open scheuren,
Ik zal swin, Ik zal kruipen, Ik zal gebouwen schalen voordat ik accepteer dat het
over.
Het was een zwakte die we niet zagen aankomen.
Je kunt me niet genezen omdat ik net als jij ben totdat je door mijn longen ademt.,
voelde mijn hartslag.
Je zult niet weten dat je me oppakte in zwarte orchideeën, een teken van hoop ademde.
Dit zou de verandering zijn waar we op gewacht hebben.
Ik hoor nog steeds het gezoem van de radio, een hemel van versterkers, gewapend met dat
fotohokje lachen.
Je rook naar hartzeer, bloemen en as.
Het is een gevoel dat we krijgen als we naar de regen kijken, het is een gevoel dat we krijgen in de
herfstlucht.
Deze nachten hebben ons gevormd, deze nachten hebben ons bepaald.
Verdring het geluid, blijf lachen, ze verdienen het niet om het te weten.