The Russian Futurists — Why You Gotta Do That Thang? songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Why You Gotta Do That Thang?" van The Russian Futurists.
Songteksten
We rose up through the ashes of past computer crashes
We wrote a book on famous last words, disasters and hearts cast in plaster
If everyone feels like this, I’d say we’ve got a crisis here
We’re so confused and lifeless, it might just be we’re cold as ice is Why you always gotta go and do that thang? Why you gotta do that thang?
We rose up through the carnage of shot up paper targets
Tore and fuelled each others' hearts with the force stars use to part the
darkness
The shortest distance between two points is us Though we seem lost in black and white like these dreams
We woke up choked up, that’s when she screamed
And woke up in her sleep, I asked her and she asked me Why you always gotta go and do that thang? Why you gotta do that thang?
We rose up like a phoenix through bricks and walls between us I bled and fed you intra-venus and wound up wounds and left them seamless
You will be having sons soon, it’s thoughts like that that consume me And come pouring down like monsoon tears, I fear what I can’t undo
I’m flying at half-mast, you must know and I must ask
Why you always gotta go and do that thang? Why you gotta do that thang?
Songtekstvertaling
We stonden op door de as van eerdere computercrashes.
We schreven een boek over beroemde laatste woorden, rampen en harten gegoten in gips
Als iedereen zich zo voelt, zou ik zeggen dat we hier een crisis hebben.
We zijn zo verward en levenloos, het kan zijn dat we koud zijn zo koud als ijs is waarom je altijd moet gaan en doen dat ding? Waarom moet je dat doen?
We stonden op door het bloedbad van afgeschoten papieren doelwitten.
Elkaars hart verscheurde en voedde met de kracht die sterren gebruiken om de
duisternis
De kortste afstand tussen twee punten zijn wij, hoewel we verloren lijken in zwart-wit, zoals deze dromen.
We werden verstikt wakker en toen schreeuwde ze.
En ik werd wakker in haar slaap, ik vroeg haar en ze vroeg me waarom je altijd moet gaan en dat ding doen? Waarom moet je dat doen?
We stonden op als een feniks door stenen en muren tussen ons. ik bloedde en voedde je intra-venus en verwonde wonden en liet ze naadloos achter.
Je zult binnenkort zonen krijgen, het zijn gedachten zoals die mij verteren en naar beneden komen als moessontranen, ik vrees wat ik niet ongedaan kan maken
Ik vlieg halfstok, je moet het weten en ik moet het vragen.
Waarom moet je dat altijd doen? Waarom moet je dat doen?