The Royal Philharmonic Orchestra — Ellie songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Ellie" van The Royal Philharmonic Orchestra.
Songteksten
The time has come to lead the charge
And I don’t want to pray.
Our dreams that once were full of life
Now lie here in the fray.
It’s all for king and country, yes.
I know just who I am.
My heart lies in the valley,
My soul rides with the damned.
How will they remember me?
Ellie can you tell?
The one who swore the traitors' oath,
The poet mad as Hell.
And will they fly the Hero’s Flag?
Or know just where I fall?
Ellie, don’t you wonder what’s this about at all?
And all I want is to feel your breath
so warm against my skin
Your lips so close
That I can’t breathe
or take this madness in.
Ellie, when I close my eyes,
You’re in my every night.
Knowing that I love you
somehow makes it worth the fight.
And little did they know that day
I cried the mourner’s tears
You held me in your ghostly arms
and took away my fears
Ellie, can you hear in now
The blackbird’s last refrain.
Hush, I think it’s calling us back to the hills of Slane.
Songtekstvertaling
De tijd is gekomen om de aanval te leiden.
En ik wil niet bidden.
Onze dromen die ooit vol leven waren
Ga hier in de strijd liggen.
Het is allemaal voor koning en vaderland, ja.
Ik weet precies wie ik ben.
Mijn hart ligt in de vallei,
Mijn ziel rijdt met de verdoemden.
Hoe zullen ze zich mij herinneren?
Ellie, zie je dat?
Degene die de eed van de verraders zwoer,
De dichter gek als de hel.
En zullen ze de vlag van de held voeren?
Of weet je waar ik val?
Ellie, vraag je je niet af waar dit over gaat?
En alles wat Ik wil is je adem voelen
zo warm tegen mijn huid
Je lippen zo dicht
Dat ik niet kan ademen
of neem deze waanzin mee.
Ellie, als ik mijn ogen sluit,
Je bent elke avond bij mij.
Wetende dat ik van je hou
het maakt het de moeite waard.
En weinig wisten zij op die dag
Ik huilde de tranen van de rouwende.
Je hield me vast in je spookachtige armen.
en nam mijn angsten weg
Ellie, hoor je me nu?
Het laatste refrein van de merel.
Stil, Ik denk dat het ons terug roept naar de heuvels van Slane.