The Roches — Home Away From Home songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Home Away From Home" van The Roches.
Songteksten
She was twenty six when she came to the burbs
Where the family secrets stop at the curbs
I was nine when she moved next door
She had married a republican he was for the war
He was mean he beat her up All the time preaching that republican stuff
Hated blacks hated Jews
Knelt down Sundays at our lady of the blues
Over at my house things were sad
Because my folks were always fighting that made me feel bad
I went to her door with a cookie tin
I said, «I am your neighbor, would you let me in?»
She was big having a baby
She asked me are you hungry and I said maybe
She gave me soup a piece of toast
She gave me what I needed the most
Yeah, thank you for the love you gave me as a child
There must have been so much pain
That you never cried in my Home, away from home
Then one day we found a sick bird
On the very same doorstep where I first met her
Being a nurse well, she took the bird in And we fed her with an eye dropper 'til the following spring
When the time came to let the bird go This is what she said when I cried no If you keep her locked inside
Honey, she won’t be able to fly
Yeah, thank you for the love you gave to me as a child
There must have been so much pain
That you never cried in my Home, away from home
Home, away from home
Songtekstvertaling
Ze was 26 toen ze naar de burbs kwam.
Waar de familiegeheimen stoppen bij de wrongel
Ik was negen toen ze hiernaast kwam wonen.
Ze was getrouwd met een Republikein. hij was voor de oorlog.
Hij was gemeen. Hij sloeg haar de hele tijd. hij preekte dat Republikeinse gedoe.
Haatte zwarten haatten Joden
Knielde op zondag neer bij our lady of the blues
Bij mij thuis waren de dingen triest.
Omdat mijn ouders altijd ruzie hadden waardoor ik me slecht voelde.
Ik ging naar haar deur met een koektrommel.
Ik zei: "Ik ben je buurman, wil je me binnen laten?»
Ze was groot toen ze een baby kreeg.
Ze vroeg of je honger had.
Ze gaf me soep een stuk toast.
Ze gaf me wat ik het meest nodig had.
Ja, bedankt voor de liefde die je me gaf als kind.
Er moet zoveel pijn zijn geweest.
Dat je nooit huilde in mijn huis, weg van huis
Op een dag vonden we een zieke vogel.
Op dezelfde stoep waar ik haar voor het eerst ontmoette.
Als verpleegster nam ze de vogel mee en we voedden haar met een oogdruppel tot de volgende lente.
Toen de tijd kwam om de vogel te laten gaan, zei ze dit Toen ik nee riep als je haar opgesloten hield.
Schat, ze zal niet kunnen vliegen.
Ja, bedankt voor de liefde die je me gaf als kind.
Er moet zoveel pijn zijn geweest.
Dat je nooit huilde in mijn huis, weg van huis
Thuis, weg van huis