The Restitution — Sons of Heaven and Earth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Sons of Heaven and Earth" van The Restitution.
Songteksten
Artifice, these faces not our own; search deeper
Unseen, our silent shape speaks from in our shell
We see only a slant, we war with wood and nail
We see only in part, we replaced what once was
From heaven’s frame birthed, as we rose up from the new-found dust
It was there we exiled the dawn that our form came
We looked into our eyes, when we swore we never would return
The world is our home, by force came our inheritance
But we were always meant for the stars,
To live across skies, to live past their reach
Instead we came to reinvent
We broke open the Earth, and tore down its skies
Forever we’ll live in the stead of the life that once breathed here
Innocent veins gave way to our brazen lust; all creation groans
The grass and flower faded, but we’ve come to break the spell
To undo the hands that first held this world, to make it ours
But we were always meant for the stars,
To live across skies, to live past their reach
Instead we came to reinvent
We broke open the Earth, and tore down its skies
In an image long forgotten, we stand atop the gods
We burned their shells forever, and picked up where they left off
We made the heavens our throne, and our footstool the Earth
Until we made Fate our own, then reformed the world in our image
Breathe in the dawn of a new Earth
When ocean breaks against cloud
We are the new world
Ravagers of the old
We are forever, the end
And holder of your corpse
Songtekstvertaling
Artifice, deze gezichten niet van ons; zoek dieper
Ongezien, onze stille vorm spreekt van in onze schelp
We zien slechts een schuine streep, we vechten met hout en spijker
We zien slechts gedeeltelijk, we vervangen wat eens was
Uit het hemelskleed geboren, toen we opstonden uit het nieuw gevonden stof
Daar hebben we de dageraad verbannen.
We keken in onze ogen, toen we zwoeren dat we nooit meer terug zouden komen.
De wereld is ons thuis, met geweld kwam onze erfenis
Maar we waren altijd voor de sterren bestemd.,
Om door de lucht te leven, om voorbij hun bereik te leven.
In plaats daarvan kwamen we om opnieuw uit te vinden
En wij hebben de aarde opengebroken en de hemel ervan verwoest.
Voor altijd zullen we leven in de plaats van het leven dat hier ooit ademde.
Onschuldige aderen maakten plaats voor onze schaamteloze lust; de hele schepping kreunt
Het gras en de bloem vervagen, maar we komen de betovering verbreken.
Om de handen los te maken die deze wereld voor het eerst vasthielden, om het van ons te maken.
Maar we waren altijd voor de sterren bestemd.,
Om door de lucht te leven, om voorbij hun bereik te leven.
In plaats daarvan kwamen we om opnieuw uit te vinden
En wij hebben de aarde opengebroken en de hemel ervan verwoest.
In een beeld dat al lang vergeten is, staan we op de goden
We verbrandden hun schelpen voor altijd, en gingen verder waar ze gebleven waren.
En wij hebben de hemelen tot onze troon gemaakt en wij hebben de aarde tot een tapijt gemaakt.
Totdat we het lot ons eigen lot maakten, daarna de wereld hervormden naar ons beeld.
Adem in de dageraad van een Nieuwe Aarde
Als de oceaan breekt tegen de wolken
Wij zijn de nieuwe wereld
Ravagers van de oude
We zijn voor altijd, het einde
En houder van je lijk.