The Rainbows — Mary Lee songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mary Lee" van The Rainbows.
Songteksten
Twas all on a cold winter’s night
When the winds blew across the wild moor
That Mary came wand’ring along with her child
Till she came to her own father’s door
«O why did I leave this dear spot
Where once I was happy and free?
And now doomed to roam without friends or a home
And none to take pity on me?
«O father, dear father,» she cried
«Do come downstairs and open the door!
For the child in my arms will perish and die
From the winds that blow 'cross the wild moor.»
But the old man was deaf to her cries
Not a sound of her voice did he hear
But the watchdog did howl and tAe village bell tolled
And the winds blew across the wild moor
O how must the old man have felt
When he came to the door the next morn
And found Mary dead, but the child was alive
Closely clasped in its dead mother’s arms
With anguish he tore his gray hair
While the tears down his cheeks they did roll
Saying, «There Mary died, once the gay village bride
From the winds that blew 'cross the wild moor.»
The old man with grief pined away
And the child to its mother went soon;
There’s no one, they say, has lived there to this day
And the cottage to ruin has gone
The villagers point out the spot
Where the willows droop over the door
Saying, «There Mary died, once the gay village bride
From the winds that blew 'cross the wild moor.»
Songtekstvertaling
Het was allemaal op een koude winteravond
Toen de wind over de wilde Heide waaide
Dat Mary met haar kind meeging.
Tot ze bij haar eigen vader kwam.
"O waarom heb ik deze lieve plek verlaten
Waar ik ooit gelukkig en vrij was?
En nu gedoemd om te zwerven zonder vrienden of een thuis
En niemand om medelijden met me te hebben?
"O vader, lieve vader," riep ze.
"Kom naar beneden en open de deur!
Want het kind in mijn armen zal vergaan en sterven.
Van de wind die de wilde moor passeert.»
Maar de Oude man was doof voor haar kreten.
Geen enkel geluid van haar stem hoorde hij
Maar de waakhond deed howl en tAe village bell
En de wind waaide over de wilde Heide.
O hoe moet de Oude man zich gevoeld hebben
Toen hij de volgende morgen aan de deur kwam
En vond Mary dood, maar het kind leefde nog.
Dicht in de armen van zijn dode moeder
Met angst scheurde hij zijn grijze haar
Terwijl de tranen over zijn wangen rolden ze
Ze zei: "Daar is Mary gestorven, toen de gay village bride
Van de wind die over de wilde moor waaide.»
De Oude man met verdriet slingerde weg
En het kind naar zijn moeder ging snel;
Er is niemand, zeggen ze, die daar tot op de dag van vandaag heeft gewoond.
En het huisje om te ruïneren is weg
De dorpelingen wijzen de plek aan.
Waar de wilgen over de deur hangen
Ze zei: "Daar is Mary gestorven, toen de gay village bride
Van de wind die over de wilde moor waaide.»