The Provenance — Carousel of Descent songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Carousel of Descent" van The Provenance.
Songteksten
How you stand there so proud and beautiful
Beside the black me, the sick and helpless one.
True gentle caring, natural and undemanding.
A childish wish you’ll see me through the night.
I’ve seen them staring at me, even through the tears.
The world’s descending for a foolish boy in fear.
I keep all doors shut, I endure this bitter guilt.
I know they blame me but that’s one thing I can take, right!
I can take it!
I wish that every single tear I she’d was felt and seen by you,
So you would understand how much you are and mean to me.
I am so weak and tired, drugged somehow and sinking,
Fevered and uncared for, strangely not even self-pitied.
Thoughts spinning, swirling, carousel of misadaption,
A freak of nature on the ride of a lifetime, yes, that’s me.
The more I try to fight the deeper I’m descending,
No use in trying crashing headfirst towards the ground.
It has to end somewhere, I’ve known it would and here it is,
This carousel, descending, had its' purpose and it was you.
How you stand there so proud and beautiful
Beside the black me, the sick and helpless one.
True gentle caring, natural and undemanding.
A childish wish you’ll see me through it all.
I’ve seen them staring at me, even through the tears.
The world’s descending for a foolish boy in fear.
I keep all doors shut, I endure this bitter guilt.
I know they blame me but that’s one thing I can take.
I can take it!
Songtekstvertaling
Hoe je daar zo trots en mooi staat
Naast de zwarte ik, de zieke en hulpeloze.
Echt zachtaardig, zorgzaam, natuurlijk en ongetemandeerd.
Een kinderachtige wens dat je me door de nacht heen helpt.
Ik heb ze naar me zien staren, zelfs door de tranen.
De wereld daalt af voor een dwaze jongen in angst.
Ik hou alle deuren dicht, ik verdraag deze bittere schuld.
Ik weet dat ze mij de schuld geven, maar dat is één ding dat ik aankan, toch?
Ik kan het aan!
Ik wou dat elke traan die ik had gevoeld en gezien was door jou,
Zodat je zou begrijpen hoeveel je voor me betekent.
Ik ben zo zwak en moe, gedrogeerd en gezonken.,
Koortsig en ongecorrigeerd, vreemd genoeg niet eens zelfbeklag.
Gedachten draaien, draaien, draaiend, draaimolen van misvorming,
Een freak van de natuur op de rit van je leven, ja, dat ben ik.
Hoe meer ik probeer te vechten, hoe dieper ik afdaal.,
Het heeft geen zin om met je hoofd naar de grond te storten.
Het moet ergens eindigen, Ik wist het en hier is het.,
Deze Draaimolen, die afdaalde, had zijn doel en jij was het.
Hoe je daar zo trots en mooi staat
Naast de zwarte ik, de zieke en hulpeloze.
Echt zachtaardig, zorgzaam, natuurlijk en ongetemandeerd.
Een kinderachtige wens dat je me er doorheen helpt.
Ik heb ze naar me zien staren, zelfs door de tranen.
De wereld daalt af voor een dwaze jongen in angst.
Ik hou alle deuren dicht, ik verdraag deze bittere schuld.
Ik weet dat ze mij de schuld geven, maar dat is één ding dat ik aankan.
Ik kan het aan!