The Prodigals — Alchemy songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Alchemy" van The Prodigals.
Songteksten
Sitting here and dreaming, dreaming of salvation,
And salvation comes in love, at least that’s what they say
I don’t know if it was love or just imagination
But the siren of my dreams was made like me of clay
Now I look outside my window at the people covered pavements
Shores to the river of the traffic running through
And the gray scale of sky says there’s rain in my future
And the only blue that I can see is what I feel for you
We say that we’ll be friends when we know we never will be Once we were as one, now we lie alone
Alchemy once blended base metals into golden
Now what once was gold is transmuted into stone
Into lead and stone
Sitting here and dreaming, dreaming of a sunrise
The sunrise that takes over and the moon that fades away
Daylight when it happens obscures the dream of darkness
And the river shifts and shivers in the tawdry light of day
I know I was a fool to take it all for granted
Never once imagioned that I’d feel the way I do And I know the past is gone and I wish I could forget it But the begger never rides his horse,
My dreams are still of you
I am free to make my choices, I will choose my own direction
I will walk along the pathway that others choose for me I will make my own decisions with sufficient introspection
Now I introspect away until there’s nothing left to see
I can say that we’ll be friends like it’s really what I wanted
Not to hold you in my arms, to lie once more with you
But as alchemists once tried to change base metals into golden
It never worked for them back then,
Why should it now come true?
Songtekstvertaling
Hier zitten en dromen, dromen van verlossing,
En verlossing komt in liefde, dat zeggen ze tenminste.
Ik weet niet of het liefde of verbeelding was.
Maar de sirene van mijn dromen werd gemaakt zoals ik van klei
Nu kijk ik buiten mijn raam naar de mensen bedekt trottoirs
Oevers naar de rivier van het verkeer die door
En de grijze schaal van de hemel zegt dat er regen in mijn toekomst is
En het enige blauwe dat ik kan zien is wat ik voor je voel.
We zeggen dat we vrienden zullen zijn als we weten dat we dat nooit zullen zijn als we één waren, nu liggen we alleen
Alchemie heeft ooit onedele metalen in goud gemengd.
Wat ooit goud was, is omgezet in steen.
In lood en steen
Hier zitten en dromen, dromen van een zonsopgang
De zonsopgang die het overneemt en de maan die vervaagt
Daglicht als het gebeurt verduistert de droom van duisternis
En de rivier verschuift en rilt in het smakeloze licht van de dag
Ik weet dat ik gek was om het allemaal voor lief te nemen.
Ik had nooit gedacht dat ik me zo zou voelen en ik weet dat het verleden weg is en ik wou dat ik het kon vergeten maar de graver rijdt nooit op zijn paard,
Mijn dromen zijn nog steeds van jou
Ik ben vrij om mijn keuzes te maken, Ik zal mijn eigen richting kiezen
Ik zal lopen langs de weg die anderen voor mij kiezen Ik zal mijn eigen beslissingen nemen met voldoende introspectie
Nu introspect ik weg tot er niets meer te zien is.
Ik kan zeggen dat we vrienden zullen zijn alsof het echt is wat ik wilde.
Niet om je in mijn armen te houden, om weer bij je te liggen.
Maar zoals alchemisten ooit probeerden om van onedele metalen goud te maken.
Het werkte toen niet voor hen.,
Waarom zou het nu uitkomen?