The Privateer — Störtebeker songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Störtebeker" van The Privateer.
Songteksten
Ein Trauerzug gen Richtblock zieht,
mit kettenschweren Gliedern.
Die Meute tobt alsbald zum Ende hin,
erfüllt von ihren fernen Liedern.
Und weit treibt der Wind die Klagen,
wenn dein Henker Nahe ist. Und
Kunde nimmt den Sturm im argen,
auf das sie niemand mehr vergisst.
Den Tod den reichen Pfeffersäcken,
den Armen Säcke reicher Kost.
Wir brachten euer Land zur Strecke,
Fried der Hütte, Krieg dem Schloss!
Und wir wogen auf und nieder,
bei den Wellen wollen wir sein.
Singen abends Totenlieder,
der nächste Tag im Sonnenschein.
Zu Anfang war die Meuterei, den
Käpten gaben wir den Wellen und
zeigen unserem Glücke Chance,
mit Rückenwind und durchs Gefälle.
Das ist alles, was wir haben und so wollten wir verweilen und wenn sich
uns der Reichtum zeigt, alsbald die
Beute neu verteilen.
Der Trauerzug ist angekommen,
vom glotzenden Molloch beäugt.
Die Menge tobt, Blut will sie sehen,
als er vorm Richtblock sich verbeugt.
Des Henkers Blatt durchtrennt die
Luft, ein Blitz vom Eisen blendet mich,
doch als ich wieder zu mir kam, sah
ich wie sein Körper durch unsere
Mitte schritt.
Und wir wogen auf und nieder,
bei den Wellen wollen wir sein.
Singen abends Totenlieder,
der nächste Tag im Sonnenschein.
Songtekstvertaling
Een begrafenisstoet gaat richting het rechte blok,
met kettingzware schakels.
De menigte raast snel naar het einde,
gevuld met hun verre liedjes.
En ver drijft de wind de Klaagliederen,
als je beul in de buurt is. En
De klant neemt de storm door de storm,
dat niemand ze meer vergeet.
De dood van de rijke peperzakken,
de arme zakken rijk voedsel.
We hebben uw land ten val gebracht.,
Vrede van de hut, oorlog van het kasteel!
En we zwommen op en neer,
we willen bij de golven zijn.
Zing death songs in the evening,
de volgende dag in de zon.
In het begin was er de muiterij.,
We gaven Capes aan de golven en
laat onze gelukskans zien.,
met staartwind en door de helling.
Dat is alles wat we hebben en dus wilden we blijven en wanneer
de rijkdom toont ons, binnenkort de
Herverdel de buit.
De begrafenisstoet is aangekomen.,
oog in oog met de stralende Molloch.
De menigte woedt, bloed wil ze zien.,
terwijl hij buigt naar het rechte pad.
Het laken van de beul snijdt door de
Lucht, een flits van ijzer verblind me,
maar toen ik terug bij mezelf kwam,
Ik hou van zijn lichaam door onze
Midden in de stap.
En we zwommen op en neer,
we willen bij de golven zijn.
Zing death songs in the evening,
de volgende dag in de zon.