The Pogues — Thousands Are Sailing songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Thousands Are Sailing" van The Pogues.
Songteksten
The island it is silent now
But the ghosts still haunt the waves
And the torch lights up a famished man
Who fortune could not save
Did you work upon the railroads?
Did you rid the streets of crime?
Were your dollars from the white house?
Were they from the five and dime?
Did the old songs taunt or cheer you
And did they still make you cry?
Did you count the months and years
Or did your teardrops quickly dry?
«Ah, no», says he, «'twas not to be On a coffin ship I came here
And I never even got so far
That they could change my name»
Thousands are sailing
Across the western ocean to a land of opportunity
That some of them will never see
Fortune prevailing across the western ocean
Their bellies full, their spirits free
They’ll break the chains of poverty and they’ll dance
In Manhattan’s desert twilight
In the death of afternoon
We stepped hand in hand on Broadway
Like the first man on the moon
And «The Blackbird» broke the silence
As you whistled it so sweet
And in Brendan Behan’s footsteps
I danced up and down the street
Then we said goodnight to Broadway
Giving it our best regards
Tipped our hats to Mister Cohan
Dear old Times Square’s favorite bard
Then we raised a glass to JFK
And a dozen more besides
When I got back to my empty room
I suppose I must have cried
Thousands are sailing again
Across the ocean where the hand of opportunity
Draws tickets in a lottery, postcards we’re mailing
Of sky-blue skies and oceans from rooms the daylight
Never sees where lights don’t glow on Christmas trees
But we dance to the music and we dance
Thousands are sailing
Across the western ocean where the hand of opportunity
Draws tickets in a lottery, where e’er we go We celebrate the land that makes us refugees
From fear of Priests with empty plates
From guilt and weeping effigies and we dance
Songtekstvertaling
Het eiland is nu stil.
Maar de geesten spoken nog steeds rond in de golven.
En de fakkel verlicht een uitgehongerde man
Wie het fortuin niet kon redden
Heb je aan de spoorwegen gewerkt?
Heb je de straten van de misdaad verlost?
Waren je dollars van het Witte Huis?
Waren ze van de five and dime?
Hebben de oude liedjes je gejuich of gejuich gegeven?
En maakten ze je nog steeds aan het huilen?
Heb je de maanden en jaren geteld
Of droogden je tranen snel?
"Ah, NEE", zegt hij, " het was niet om op een doodskist schip te zijn Ik kwam hier
En ik ben nog nooit zo ver gekomen.
Dat ze mijn naam konden veranderen»
Duizenden zeilen
Over de westelijke Oceaan naar een land van mogelijkheden
Dat sommigen van hen het niet zullen zien.
Fortuin overheersend over de westelijke Oceaan
Hun buiken vol, hun geesten vrij
Ze breken de ketenen van armoede en dansen
In Manhattan ' s desert twilight
In the death of namiddag
We stapten hand in hand op Broadway
Zoals de eerste man op de maan
En" The Blackbird " brak de stilte
Terwijl je floot het zo zoet
En in Brendan Behan ' s voetsporen.
Ik danste op en neer in de straat
Toen zeiden We welterusten tegen Broadway.
Doe hem de groeten.
Tipte onze hoeden aan Meneer Cohan
Beste oude Times Square ' s favoriete bard
Toen hieven wij een glas op naar JFK.
En nog een dozijn meer.
Toen ik terug kwam in mijn lege kamer
Ik denk dat ik moet hebben gehuild
Duizenden zeilen weer.
Over de oceaan waar de hand van kansen
Tekent kaartjes in een loterij, ansichtkaarten die we opsturen
Van hemelblauwe luchten en oceanen van kamers het daglicht
Ziet nooit waar de lichten niet gloeien op kerstbomen
Maar we dansen op de muziek en we dansen
Duizenden zeilen
Over de westelijke oceaan waar de hand van kansen
Tekent tickets in een loterij, waar we heen gaan vieren we het land dat ons vluchtelingen maakt
Uit angst voor priesters met lege borden
Van schuld en huilende beeltenissen en we dansen