The Pogues — The Last Of McGee songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Last Of McGee" van The Pogues.
Songteksten
There was Pierce and McGee and Brown he made three
In chains they crossed the seas
In Australia they stood, as bold comers would
They made there own plans to leave
To the bush they’d go, across the hills they’d roam
with the birds off in the trees
Farewell to the camp, the irons, and the lash
into a lifetime of misery
The days passed by 'neath the tropical sky
Where their thirst and hunger grew
And as night fell in that empty hell
They knew they would be their own food
Pierce took the axe and with mighty hacks he put his old friend down
And on the hard, dry ground
The two sat down to fry up the last of Brown.
The ship shone bright in the middle of the night
they took their own advice and stayed
The two both knew that sometime soon
They would sit down and long for meat
As the sun rose Pierce began to toss
No more he’d ever see
Sever the head, to death he bled
And then there was only McGee
Alone and lost, the voices of ghosts
rang inside his head
Tormented and dazed, his ashen eyes blazed
He wished his own self dead
A rope of hemp around his neck
To hang from an old gum tree
And as he hung
The branch came down and finished the last of McGee
Songtekstvertaling
Pierce, McGee en Brown hadden er drie.
In ketenen staken zij de zeeën over.
In Australië stonden ze, zoals gedurfde komers zouden
Ze maakten daar eigen plannen om te vertrekken.
Naar de bush gingen ze, over de heuvels zwerven ze rond
met de vogels uit de bomen
Vaarwel aan het kamp, de strijkijzers en de zweep.
in een leven vol ellende.
De dagen gingen voorbij aan de tropische hemel
Waar hun dorst en honger groeide
En als de nacht viel in die lege hel
Ze wisten dat ze hun eigen voedsel zouden zijn.
Pierce pakte de bijl en met machtige hacks zette hij zijn oude vriend neer
En op de harde, droge grond
De twee gingen zitten om de laatste bruin te bakken.
Het schip scheen helder in het midden van de nacht
ze namen hun eigen advies aan en bleven.
De twee wisten dat binnenkort
Ze gingen zitten en snakken naar vlees.
Toen de zon opkwam begon Pierce te gooien.
Hij zal nooit meer zien.
Het hoofd doorsnijden, doodbloeden.
En toen was er alleen McGee.
Alleen en verloren, de stemmen van geesten
belde in zijn hoofd
Gekweld en versuft, zijn asogen bliezen op.
Hij wenste zichzelf dood.
Een touw van hennep om zijn nek
Om aan een oude kauwgomboom te hangen
En toen hij ophing
De tak kwam naar beneden en maakte het laatste van McGee af.