The Pogues — The Band Played Waltzing Matilda songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Band Played Waltzing Matilda" van The Pogues.
Songteksten
Now when I was a young man I carried me pack
And I lived the free life of the rover
From the Murray’s green basin to the dusty outback
Well, I waltzed my Matilda all over
Then in 1915, my country said, «Son
It’s time you stop ramblin', there’s work to be done.»
So they gave me a tin hat, and they gave me a gun
And they marched me away to the war
And the band played «Waltzing Matilda,»
As the ship pulled away from the quay
And amidst all the cheers, the flag waving, and tears
We sailed off for Gallipoli
And how well I remember that terrible day
How our blood stained the sand and the water;
And of how in that hell that they call Suvla Bay
We were butchered like lambs at the slaughter
Johnny Turk, he was waitin', he primed himself well;
He showered us with bullets, and he rained us with shell --
And in five minutes flat, he’d blown us all to hell
Nearly blew us right back to Australia
But the band played «Waltzing Matilda,»
When we stopped to bury our slain
Well, we buried ours, and the Turks buried theirs
Then we started all over again
And those that were left, well, we tried to survive
In that mad world of blood, death and fire
And for ten weary weeks I kept myself alive
Though around me the corpses piled higher
Then a big Turkish shell knocked me arse over head
And when I woke up in me hospital bed
And saw what it had done, well, I wished I was dead --
Never knew there was worse things than dying
For I’ll go no more «Waltzing Matilda,»
All around the green bush far and free --
To hump tents and pegs, a man needs both legs
No more «Waltzing Matilda» for me
So they gathered the crippled, the wounded, the maimed
And they shipped us back home to Australia
The armless, the legless, the blind, the insane
Those proud wounded heroes of Suvla
And as our ship sailed into Circular Quay
I looked at the place where me legs used to be
And thanked Christ there was nobody waiting for me
To grieve, to mourn and to pity
But the band played «Waltzing Matilda,»
As they carried us down the gangway
But nobody cheered, they just stood and stared
Then they turned all their faces away
And so now every April, I sit on my porch
And I watch the parade pass before me
And I see my old comrades, how proudly they march
Reviving old dreams of past glory
And the old men march slowly, all bones stiff and sore
They’re tired old heroes from a forgotten war
And the young people ask «What are they marching for?»
And I ask meself the same question
But the band plays «Waltzing Matilda,»
And the old men still answer the call
But as year follows year, more old men disappear
Someday, no one will march there at all
Waltzing Matilda, waltzing Matilda
Who’ll come a-waltzing Matilda with me?
And their ghosts may be heard as they march by the billabong
Who’ll come a-Waltzing Matilda with me?
Songtekstvertaling
Toen ik jong was, droeg ik m ' n rugzak.
En ik leefde het vrije leven van de rover
Van de Murray ' s green basin naar de stoffige outback
Ik heb m ' n Matilda overgewaaid.
Toen zei mijn land in 1915:
Het is tijd dat je stopt met ramblin', er is werk te doen.»
Dus gaven ze me een tinnen hoed, en ze gaven me een pistool.
En ze marcheerden me weg naar de oorlog
En de band speelde "Waltzing Matilda,»
Toen het schip zich van de kade verwijderde
En te midden van al het gejuich, de vlag zwaaiend, en tranen
We zeilden naar Gallipoli.
En hoe goed ik me die vreselijke dag herinner
Hoe ons bloed het zand en het water besmeurde;
En hoe ze in die hel Suvla Bay noemen
We werden afgeslacht als lammeren bij de slachting.
Johnny Turk, hij wachtte, hij was goed voorbereid.;
Hij douchte ons met kogels, en hij regende ons met schelp. --
En in vijf minuten had hij ons allemaal naar de hel geblazen.
Hij blies ons bijna terug naar Australië.
Maar de band speelde "Waltzing Matilda,»
Toen we stopten om onze gedode te begraven
We begroeven de onze en de Turken begroeven de hunne.
Toen begonnen we opnieuw.
En degenen die overbleven, Nou, we probeerden te overleven.
In die gekke wereld van bloed, dood en vuur
En gedurende tien vermoeide weken hield ik mezelf in leven.
Maar om mij heen stapelden de lijken zich hoger op.
Toen sloeg een grote Turkse schelp me op m ' n kop.
En toen ik wakker werd in mijn ziekenhuisbed
En zag wat het had gedaan, Nou, ik wenste dat ik dood was --
Ik wist niet dat er ergere dingen waren dan sterven.
Want Ik ga niet meer "Waltzing Matilda",»
Overal rond de groene struik ver en vrij --
Om tenten en pinnen te bespringen, heeft een man beide benen nodig.
Geen Waltzing Matilda meer voor mij.
Dus verzamelden ze de kreupelen, de gewonden, de verminkten.
En ze stuurden ons terug naar Australië.
De armloze, de beenloze, de blinde, de krankzinnige
De trotse gewonde helden van Suvla
En terwijl ons schip naar cirkelvormige Kade voer
Ik keek naar de plek waar mijn benen waren.
En dankte Christus dat er niemand op me wachtte.
Rouwen, rouwen en medelijden
Maar de band speelde "Waltzing Matilda,»
Toen ze ons over het gangpad droegen
Maar niemand juichte, ze stonden en staarden
Toen wendden zij hun gezichten af.
En nu zit ik elke April op mijn veranda.
En ik kijk naar de parade voor mij
En ik zie mijn oude kameraden, hoe trots ze marcheren
Oude dromen van vroegere glorie nieuw leven inblazen
En de oude mannen marcheren langzaam, alle botten stijf en pijnlijk
Ze zijn vermoeide oude helden uit een vergeten oorlog.
En de jongeren vragen: "waarom marcheren ze?»
En ik stel mezelf dezelfde vraag.
Maar de band speelt "Waltzing Matilda,»
En de oude mannen beantwoorden nog steeds de oproep
Maar het jaar daarop verdwijnen er meer oude mannen.
Op een dag zal er niemand naar toe marcheren.
Waltzing Matilda, waltzing Matilda
Wie gaat er met me mee?
En hun geesten kunnen gehoord worden als ze marcheren door de billabong.
Wie gaat er met me mee?