The Ocean — Mesoarchaean songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Mesoarchaean" van The Ocean.
Songteksten
There are moments in life
When man with his louse ridden hair
Casts wild staring looks
At the green membranes of space, for he believes
He hears, somewhere ahead
The wry hoots of a phantom
He staggers and bows his head
What he has heard is the voice of his own conscience
He is determined and alert
And with the speed of a madman he rushes out
Takes the first direction his wold state suggests
And bounds over the rough plains of the wield
But the yellow phantom never loses sight of him
Chasing him with equal speed, sometimes on stormy nights
When legions of winged octopi which look like ravens at a distance
Hover above the clouds, moving ponderously
Towards the cities of men, there in the dark
Their mission is to warn them on such nights the dark eyed grit
Sees two beings passing by one after another
And wiping a furtive tear of compassion
Which flows out from its frozen eye
It shouts out, «Yes, certainly he deserves it It is only justice being done" having said that
He re-assumes his grim attitude and continues to watch
And continues to watch, trembling nervously, the manhunt
The phantom makes a clicking sound with its tongue as if to tell itself
It’s giving up the chase, his is the voice of the condemned
And when its dreadful shrieking penetrates the human heart
Man would prefer to have death as his mom
Than to have remorse as his son, I have seen him
Making for the sea, climbing a jagged promontory
Lashed by the eyebrow of the surge
And flinging himself down, into the waves
The miracle is this, the corpse reappeared the next day
On the surface of the raging sea
Which had brought this flotsam of pale flesh back to the shore
The man freed himself from his body’s imprint in the sand
He wrung the water from his drenched hair
The man freed himself from his body’s imprint in the sand
Wrung the water from his drenched hair
And silently returned to the way of life
Songtekstvertaling
Er zijn momenten in het leven
Wanneer de man met zijn Luis ridden haar
Giet wild staar looks
Bij de groene membranen van de ruimte, want hij gelooft
Hij hoort, ergens verderop.
De wry hoots van een fantoom
Hij wankelt en buigt zijn hoofd.
Wat hij heeft gehoord is de stem van zijn eigen geweten.
Hij is vastberaden en alert.
En met de snelheid van een gek rent hij weg.
Neemt de eerste richting aan die zijn oude staat suggereert.
En grenzen over de ruwe vlakten van de wield
Maar de gele phantom verliest hem nooit uit het oog.
Hem achtervolgen met gelijke snelheid, soms op stormachtige nachten
Wanneer legioenen van gevleugelde octopi die eruit zien als raven op een afstand
Zweven boven de wolken, zich bezwaard voortbewegend
Naar de steden van de mensen, daar in het donker
Hun missie is om hen te waarschuwen op zulke Nachten de donkere ogen grit
Ziet twee wezens voorbij gaan, de een na de ander.
En een traan van mededogen wegvagen.
Die uit zijn bevroren oog stroomt.
Het roept: "ja, hij verdient het zeker, het is alleen gerechtigheid die gedaan wordt", terwijl hij gezegd heeft dat
Hij neemt zijn grimmige houding weer aan en blijft toekijken.
En blijft toekijken, beven nerveus, de klopjacht
De phantom maakt een klikkend geluid met zijn tong alsof hij zichzelf vertelt
Hij is de stem van de veroordeelde.
En wanneer zijn vreselijke geschreeuw het menselijke hart binnendringt.
De Man wil liever de dood als zijn moeder.
Dan spijt te hebben als zijn zoon, Ik heb hem gezien
Op weg naar de zee, het beklimmen van een jagged promontory
Vastgeketend door de wenkbrauw van de Golf
En zich naar beneden wierp, in de golven
Het wonder is dit, het lijk verscheen de volgende dag weer
Op het oppervlak van de woeste zee
Die deze flotsam van bleek vlees terug naar de kust had gebracht.
De man bevrijdde zich van de afdruk van zijn lichaam in het zand.
Hij Wrong het water uit zijn doorweekte haar.
De man bevrijdde zich van de afdruk van zijn lichaam in het zand.
Wrong het water uit zijn doorweekte haar
En keerden stilletjes terug naar de manier van leven.