The Morningside — Moving Crosscurrent of Time songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Moving Crosscurrent of Time" van The Morningside.
Songteksten
You’ll never understand
You’ll never come close
To seeing this place
Where clouds float by endlessly
With silent and morbid grace
A place only i can find
Where memories come alive
And nobody ever leaves
And nobody ever dies
You’ll never come to realize
You won’t find yourself there
Don’t try the attempts will nothing amend
This place you could stay till the end
Disappear forever and never come back
Lost in the labyrinth of tracks
Where the wind makes yellow leaves dance
Where time is asleep locked in a trance
Where the dark alleys continue forever
And the treetops prop up the sky
The bottomless lakes the ghost inhabit
In the meadows lie
Where the moon shivers in torn clouds
Where bitter black wind torments lost souls
Turning the tide of time
Leaving them behind
Wind carries the leaves towards
The hole in the blackened sky
Over the treetops
Departs and is born anew
Raindrops splatter on the window
Of the room where you’re asleep
In the deep end of your dream
You greet me as I’m coming back
In emptiness and utter devastation
The autumn people sprout forth
This secret place is my destination
Something i struggle towards
Where my memories come alive
Where my dreams of the past come true
Ages ago the forest was gold
And skies over my head were blue
Songtekstvertaling
Je zult het nooit begrijpen.
Je komt nooit in de buurt.
Om deze plek te zien.
Waar wolken eindeloos zweven
Met stille en morbide gratie
Een plek die alleen Ik kan vinden
Waar herinneringen tot leven komen
En niemand gaat ooit weg
En niemand sterft ooit.
Je komt er nooit achter.
Daar zul je jezelf niet vinden.
Probeer het niet de pogingen zullen niets veranderen
Deze plek waar je kunt blijven tot het einde
Verdwijn voor altijd en kom nooit meer terug
Verloren in het labyrint van sporen
Waar de wind gele bladeren laat dansen
Waar de tijd slaapt opgesloten in een trance
Waar de donkere steegjes eeuwig doorgaan
En de boomtoppen stutten de hemel
De bodemloze meren die de geest bewoont
In de weiden liggen
Waar de maan rilt in verscheurde wolken
Waar bittere zwarte wind verloren zielen kwelt
Het tij van de tijd keren
Ze achterlaten
De wind voert de bladeren naar
Het gat in de zwarte hemel
Over de boomtoppen
Vertrekt en wordt opnieuw geboren
Regendruppels spatten op het raam
Van de kamer waar je slaapt
In het diepe einde van je droom
Je groet me als ik terugkom.
In leegte en totale verwoesting
De herfstmensen ontsproten
Deze geheime plek is mijn bestemming.
Iets waar ik mee worstel.
Waar mijn herinneringen tot leven komen
Waar mijn dromen van het verleden uitkomen
Eeuwen geleden was het bos goud.
En de hemel boven mijn hoofd was blauw