The Moody Blues — You Can Never Go Home songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "You Can Never Go Home" van The Moody Blues.
Songteksten
I don’t know what I’m searching for
I never have opened the door,
Tomorrow might find me at last,
Turning my back on the past,
But, time will tell, of stars that fell,
A million years ago.
Memories can never take you back, home, sweet home.
You can never go home anymore.
All my life I never really knew me till today,
Now I know why, I’m just another step along the way,
I lie awake for hours, I’m just waiting for the sun.
When the journey we are making has begun,
Don’t deny the feeling that is stealing through your heart,
Every happy ending needs to have a start.
All my life I never really knew me till today,
Now I know why, I’m just another step along the way,
Weep no more for treasures you’ve been searching for in vain.
'Cos the truth is gently falling with the rain,
High above the forest lie the pastures of the sun,
Where the two that learned the secret are now one.
I don’t know what I’m searching for
I never have opened the door,
Tomorrow might find me at last,
Turning my back on the past,
But, time will tell, of stars that fell,
A million years ago.
Memories can never take you back, home, sweet home.
You can never go home anymore.
Songtekstvertaling
Ik weet niet wat ik zoek.
Ik heb de deur nooit geopend.,
Morgen vind je me misschien eindelijk.,
Het verleden de rug toekeren,
Maar, de tijd zal het leren, van sterren die vielen,
Een miljoen jaar geleden.
Herinneringen kunnen je nooit terug brengen, naar huis, naar huis.
Je kunt nooit meer naar huis.
Mijn hele leven heb ik me nooit echt gekend tot vandaag.,
Nu Weet ik waarom.,
Ik lig uren wakker, Ik wacht op de zon.
Wanneer de reis die we maken is begonnen,
Ontken niet het gevoel dat door je hart steelt.,
Elk gelukkig einde moet een begin hebben.
Mijn hele leven heb ik me nooit echt gekend tot vandaag.,
Nu Weet ik waarom.,
Huil niet meer om schatten waar je tevergeefs naar hebt gezocht.
Want de waarheid valt zacht met de regen,
Hoog boven het bos liggen de weiden van de zon,
Waar de twee die het geheim leerden nu één zijn.
Ik weet niet wat ik zoek.
Ik heb de deur nooit geopend.,
Morgen vind je me misschien eindelijk.,
Het verleden de rug toekeren,
Maar, de tijd zal het leren, van sterren die vielen,
Een miljoen jaar geleden.
Herinneringen kunnen je nooit terug brengen, naar huis, naar huis.
Je kunt nooit meer naar huis.