The Monkees — The Good Earth songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Good Earth" van The Monkees.

Songteksten

Miscellaneous
The Good Earth
When I was a child and the road was dark and the way was long and alone,
My heart would lift as I turned the bend and saw the lights of home.
Now high above in a silent sky,
In a still and starry space,
A man looks down on the earth below,
And that blue and green and shining glow,
To him is the lights of home.
It’s the good earth, yes the good earth.
It’s a land of sun and rain and snow,
And mulberry trees and mistletoe,
And burning plains and raging seas,
And Sunday morning taking your ease,
Watching your children grow.
It’s the good earth, yes the good earth,
Where we fought and loved and killed and died,
And ruined and ravished the countryside,
But now, from a million miles away,
From another world that’s cold and gray,
Someone is able to look and say,
«That's the good earth.»
So isn’t it time we stopped the tears?
We’ve lived together for thousands of years,
And whether I’m wrong, and whether you’re right,
Whether you’re black, and whether I’m white,
One day we’ll stand on the edge of the world,
And someone will ask us the land of our birth,
And we’ll look into his eyes and quietly say:
«It's the good earth, yes the good earth.»
Why can’t we be good on the good earth?

Songtekstvertaling

Uiteenlopende
De Goede Aarde
Toen ik een kind was en de weg was donker en de weg was lang en alleen,
Mijn hart ging omhoog toen ik de bocht omdraaide en de lichten van thuis zag.
Nu hoog in een stille hemel,
In een stille en starrige ruimte,
Een man kijkt naar beneden op de aarde beneden,
En die blauwe en groene gloed,
Voor hem is het licht van thuis.
Het is de goede aarde, ja de goede aarde.
Het is een land van zon en regen en sneeuw,
En moerbeibomen en maretak.,
En op de vlakten en op de woeste zeeën.,
En zondagochtend op je gemak,
Je kinderen zien opgroeien.
Het is de goede aarde, ja de goede aarde,
Waar we vochten en hielden en doodden en stierven,
En verwoestte en verwoestte het platteland,
Maar nu, van een miljoen mijl afstand,
Van een andere wereld die koud en grijs is,
Iemand kan kijken en zeggen,
"Dat is de goede aarde.»
Dus is het niet tijd dat we stoppen met huilen?
We wonen al duizenden jaren samen.,
En of ik het mis heb, en of jij gelijk hebt,
Of je zwart bent en of ik blank ben,
Op een dag zullen we aan de rand van de wereld staan,
En iemand zal ons het land van onze geboorte vragen.,
En we zullen in zijn ogen kijken en stilletjes zeggen:
"Het is de goede aarde, ja de goede aarde.»
Waarom kunnen we niet goed zijn op de goede aarde?