The Modern Age Slavery — Purple songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Purple" van The Modern Age Slavery.
Songteksten
To me you had sent indeed the wind
Thanks
As I stepped out from that door it has arrived directly in my face
But just one question:
Am I a better man?
But just one question:
Is this a better world?
Smoke through eyes that did not sleep. Of cigarettes lighten up in the morning
soon
Of silence. Interrupted and broken
Usual fear to collapse in front of chewed hurting words
That forever I’ll keep within and into those lowered eyelids
But just one question: am I a better man?
Of the losses the most definitive and atrocious and unjust one
Soaked into those swollen eyes. It rains tears that slide in every breath,
crushing into the purple
I let myself being invaded
Cause there’s no shelter for those eyes that for how much I can tighten
Will not have the same light anymore
But just one question:
Am I a better man?
But just one question:
Is this, above all, a better world?
Memories holding me back to that moment
It feels hard as a sandstone
Soaked into swollen eyes
Of broken dreams evaporating
It rains tears that slide in every breath, crushing into the purple
The longest second. In the fold of a morning. Another man is waiting to die
The longest minute. In the fold of a morning. Another man is waiting to die
The longest hour. In the fold of a morning. Another man is waiting to die
The night of the longest day ever. Another man is waiting to die
Songtekstvertaling
Waarlijk, gij hebt den wind tot Mij gezonden.
Dankzij
Toen ik uit die deur stapte, kwam het recht in mijn gezicht.
Maar één vraag.:
Ben ik een beter mens?
Maar één vraag.:
Is dit een betere wereld?
Rook door ogen die niet sliepen. Van sigaretten lichter in de ochtend
snel
Van stilte. Onderbroken en gebroken
Gebruikelijke angst om in te storten voor gekauwde pijn woorden
Dat ik voor altijd binnen en in die verlaagde oogleden zal blijven
Maar één vraag: ben ik een beter mens?
Van de meest definitieve, gruwelijke en onrechtvaardige verliezen
Doordrenkt in die gezwollen ogen. Het regent tranen die in elke adem glijden,
pletten in het paars
Ik liet mezelf binnenvallen.
Want er is geen beschutting voor die ogen die voor hoeveel ik kan aantrekken
Zal niet meer hetzelfde licht hebben
Maar één vraag.:
Ben ik een beter mens?
Maar één vraag.:
Is dit vooral een betere wereld?
Herinneringen die me terughouden naar dat moment
Het voelt zo hard als een zandsteen
Doordrenkt met gezwollen ogen
Van gebroken dromen die verdampen
Het regent tranen die glijden in elke adem, verpletterend in het paarse
De langste seconde. In de vouw van een ochtend. Een andere man wacht om te sterven.
De langste minuut. In de vouw van een ochtend. Een andere man wacht om te sterven.
Het langste uur. In de vouw van een ochtend. Een andere man wacht om te sterven.
De nacht van de langste dag ooit. Een andere man wacht om te sterven.