The Mission — Never Again songtekst en vertaling

De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Never Again" van The Mission.

Songteksten

It’s never been like this
It’s never been like this
No, I’ve never felt like this before
And it was just around sunrise
When you crept out the door
Left me ragged and worn but left me Left me wanting more, more, more
Let’s do this all again, let’s do this all again
Let’s do it all again, let’s do this all again
Do it all again sometime, sometime
And do you remember Paris in the rain?
And it looks just like Christmas but that’s come and gone again
And the wild cats roaming in among the tombs and graves
And the flickering white neon of the cross and Jesus Saves
And the headlights like fires and the crowds in the streets
Children dressed in rags begging at our feet
And we crawled back to our room
With our heads spinning 'round
And we just lay in the dark
And didn’t dare make a sound
And a sorrow soft as whispers stole into our hearts
Lay down between us and pushed us apart
And do you remember the silence scorched with pain?
A burning regret, let’s never do this again, again
Let’s never do this again

Songtekstvertaling

Het is nog nooit zo geweest.
Het is nog nooit zo geweest.
Nee, Ik heb me nog nooit zo gevoeld.
En het was net rond zonsopgang.
Toen je de deur uit kroop
Liet me Versleten en versleten achter, maar liet me achter met verlangen naar meer, meer, meer
Laten we dit allemaal opnieuw doen, laten we dit allemaal opnieuw doen
Laten we het allemaal opnieuw doen, laten we dit allemaal opnieuw doen
Doe het allemaal nog eens een keer.
En herinner je je Parijs in de regen?
En het ziet er net als Kerstmis uit maar dat komt en gaat weer
En de wilde katten die rondzwerven tussen de graven en de graven
En de flikkerende witte neon van het kruis en Jezus redt
En de koplampen als branden en de menigte in de straten
Kinderen gekleed in vodden bedelend aan onze voeten
En we kropen terug naar onze kamer
Met onze hoofden ronddraaiend
En we lagen in het donker
En durfde geen geluid te maken
En een zacht verdriet als gefluister in onze harten
Ga tussen ons liggen en duw ons uit elkaar
En herinner je je de stilte verschroeid met pijn?
Een brandende spijt, laten we dit nooit meer doen.
Laten we dit nooit meer doen.