The Menzingers — In Remission songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "In Remission" van The Menzingers.
Songteksten
I’ve got a winning lotto ticket from the state of Massachusetts,
Tucked in the back of my wallet,
I’ll cash it when I’m back in Boston,
With a blank eye from the cashier,
for why it’s torn and busted, up.
I remember that moment of silence,
I was at a mall in Norridge,
Shoppers stared at the ground,
The escalators went on smoke breaks,
Oh 1918, you’ve yet to see the worst of humans acting.
Maybe the future’s just a little bit weirder,
Maybe the God you love is all I’ve got to fear.
Life’s a type of illness in remission,
Tucked under the weight of it all,
After a drink and we drove back drunk through the busy city streets.
I hate how I always get nervous every time I try to speak,
In front of a big crowd, a pretty girl, or the police.
And I hate the things that I know about you,
And all the horrible things that you do.
I don’t want to be late for work today,
I want to chew up my dinner and spit in your face,
Light fire to your home and tap your cell phone.
Oh yeah!
If everyone needs a crutch, then I need a wheelchair
I need a reason to reason with you.
If everyone needs a crutch, then I need a wheelchair
I need a reason to reason with you.
If everyone needs a crutch, then I need a wheelchair
I need a reason to reason with you.
If everyone needs a crutch, then I need a wheelchair
I need a reason to reason with you.
Oh yeah!
If everyone needs a crutch then I need a wheelchair
I need a reason to reason with you.
If everyone needs a crutch then I need a wheelchair
I need a reason to reason with you.
Songtekstvertaling
Ik heb een winnende lotto ticket van de staat Massachusetts,
In m ' n portemonnee gestopt.,
Ik verzilver het als ik terug ben in Boston.,
Met een leeg oog van de kassier,
voor waarom het gescheurd en kapot is, omhoog.
Ik herinner me dat moment van stilte.,
Ik was in een winkelcentrum in Norridge.,
Shoppers staarden naar de grond.,
De roltrappen gingen op rookpauzes.,
Oh 1918, je hebt nog niet het ergste van mensen zien acteren.
Misschien is de toekomst een beetje vreemder.,
Misschien is de God waar je van houdt alles waar ik bang voor Ben.
Het leven is een soort ziekte in remissie.,
Weggestopt onder het gewicht van alles.,
Na een drankje reden we dronken terug door de drukke straten van de stad.
Ik haat het dat ik altijd nerveus word elke keer als ik probeer te praten.,
Voor een groot publiek, een mooi meisje, of de politie.
En ik haat de dingen die ik over je weet.,
En alle vreselijke dingen die je doet.
Ik wil vandaag niet te laat komen.,
Ik wil mijn eten opeten en in je gezicht spugen.,
Steek het vuur aan en tik op je mobiel.
Oh ja!
Als iedereen een kruk nodig heeft, dan heb ik een rolstoel nodig.
Ik heb een reden nodig om met je te praten.
Als iedereen een kruk nodig heeft, dan heb ik een rolstoel nodig.
Ik heb een reden nodig om met je te praten.
Als iedereen een kruk nodig heeft, dan heb ik een rolstoel nodig.
Ik heb een reden nodig om met je te praten.
Als iedereen een kruk nodig heeft, dan heb ik een rolstoel nodig.
Ik heb een reden nodig om met je te praten.
Oh ja!
Als iedereen een kruk nodig heeft, dan heb ik een rolstoel nodig.
Ik heb een reden nodig om met je te praten.
Als iedereen een kruk nodig heeft, dan heb ik een rolstoel nodig.
Ik heb een reden nodig om met je te praten.