The Mars Volta — Since We’ve Been Wrong songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Since We’ve Been Wrong" van The Mars Volta.
Songteksten
Do you still remember how you wore that dress
It slit my sight beneath the eyelids
Do you remember what you said to me What course has given you the right to stray
And in your living tomb I’m stuck but safe
The clocks are ticking fast with every breath
Since we’ve been wrong
I’ve been part awake
Since we’ve been wrong
You will never ever know me What took you so long
I’m not sure all the way
But my heart it asks just one more time
Are you still a mess
One day a rain will come to wash away
The earth that held us was no island
I have become ingrown inside this skin
I’ll find a way out through those eyelids
And all the days become a cast away
I seem to think I don’t belong here
Since we’ve been wrong
I’ve been part awake
Since we’ve been wrong
You will never ever know me What took you so long
I’m not sure all the way
But my heart it asks just one more time
Are you still a mess
I don’t belong here
I shouldn’t stay
What falls inside me grows empty
The wall between us will never break
Just seals it shut
It grows empty
Since we’ve been wrong
I’ve been part awake
Since we’ve been wrong
You will never ever know me What took you so long
I’m not sure all the way
Since we’ve been wrong
I’ve been part awake
Since we’ve been wrong
You will never ever know me What took you so long
I’m not sure all the way
But my heart it asks just one more time
Are you still a mess
Songtekstvertaling
Weet je nog hoe je die jurk droeg?
Het sneed mijn zicht onder de oogleden door.
Weet je nog wat je tegen me zei? welke koers heeft je het recht gegeven om te verdwalen?
En in je levende tombe zit ik vast maar veilig
De klokken tikken snel met elke adem
Sinds we het mis hebben.
Ik ben deels wakker geweest.
Sinds we het mis hebben.
Je zult me nooit kennen. waarom duurde het zo lang?
Ik weet het niet helemaal zeker.
Maar mijn hart vraagt het nog één keer
Ben je nog steeds een puinhoop
Op een dag komt er regen om weg te spoelen.
De aarde die ons vasthield was geen eiland.
Ik ben ingegroeid in deze huid
Ik vind wel een uitweg door die oogleden.
En alle dagen worden weggeworpen
Ik denk dat ik hier niet thuishoor.
Sinds we het mis hebben.
Ik ben deels wakker geweest.
Sinds we het mis hebben.
Je zult me nooit kennen. waarom duurde het zo lang?
Ik weet het niet helemaal zeker.
Maar mijn hart vraagt het nog één keer
Ben je nog steeds een puinhoop
Ik hoor hier niet.
Ik zou niet moeten blijven.
Wat in me valt, wordt leeg.
De muur tussen ons zal nooit breken.
Sluit het gewoon af.
Het groeit leeg.
Sinds we het mis hebben.
Ik ben deels wakker geweest.
Sinds we het mis hebben.
Je zult me nooit kennen. waarom duurde het zo lang?
Ik weet het niet helemaal zeker.
Sinds we het mis hebben.
Ik ben deels wakker geweest.
Sinds we het mis hebben.
Je zult me nooit kennen. waarom duurde het zo lang?
Ik weet het niet helemaal zeker.
Maar mijn hart vraagt het nog één keer
Ben je nog steeds een puinhoop