The Lilac Time — Return To Yesterday songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Return To Yesterday" van The Lilac Time.
Songteksten
It was the day before the day before yesterday
When we thought everything would now go our way
We inherited a fortune of innocence
And they took it all away
We travel on the last bus from sanity
Through province town to cities of obscurity
And some way down the road it occurs to me That I might have missed my stop
But I will not return to yesterday
Or smooth out the human clay
We’ll face this new England like we always have
In a fury of denial
We’ll go out dancing on the tiles
Help me down, but don’t take me back
I heard a lover calling to Saint Anthony
Sadly treating love like her property
Only battles can be lost and so it seems we do But I’m hoping for a change
I left you at the bus stop in working town
Now the service has been cut, re-named slumberdown
I can see you on the bars of your brother’s bicycle
Now I hope you’re not alone
But I will not return to yesterday
Or smooth out the human clay
We’ll face this new England like we always have
In a fury of denial
We’ll go out dancing on the tiles
Help me down, but don’t take me back
And all the politician creeps
I know they want them back
And the couturier weeps
She knows they won’t come back
And the lovers who seldom speak
I know they want them back
And me falling back into your half term kisses
No, I will not return to yesterday
Or smooth out the human clay
We’ll face this new England like we always have
In a fury of denial
We’ll go out dancing on the tiles
Help me down, but don’t take me back
Songtekstvertaling
Het was eergisteren eergisteren.
Toen we dachten dat alles nu onze kant op zou gaan
We erven een fortuin van onschuld
En ze namen het allemaal weg
We reizen met de laatste bus uit gezond verstand.
Door Provincie stad naar steden van duisternis
En op de een of andere manier komt het bij me op dat ik Misschien Mijn stop gemist heb.
Maar ik ga niet terug naar gisteren.
Of de menselijke klei glad maakt.
We zullen dit nieuwe Engeland tegemoet treden zoals we altijd hebben gedaan.
In een woede van ontkenning
We gaan dansen op de tegels.
Help me naar beneden, maar breng me niet terug.
Ik hoorde een minnaar roepen naar Saint Anthony
Helaas liefde behandelen als haar eigendom
Alleen gevechten kunnen verloren gaan en zo lijkt het, maar ik hoop op een verandering
Ik liet je achter bij de bushalte in working town.
Nu is de dienst verbroken, herbenoemde sluimering.
Ik zie je op de tralies van de fiets van je broer.
Nu hoop ik dat je niet alleen bent.
Maar ik ga niet terug naar gisteren.
Of de menselijke klei glad maakt.
We zullen dit nieuwe Engeland tegemoet treden zoals we altijd hebben gedaan.
In een woede van ontkenning
We gaan dansen op de tegels.
Help me naar beneden, maar breng me niet terug.
En alle politici kruipen
Ik weet dat ze ze terug willen.
En de couturier huilt
Ze weet dat ze niet terugkomen.
En de geliefden die zelden spreken
Ik weet dat ze ze terug willen.
En dat ik terugval in je halve termijn kussen
Nee, ik ga niet terug naar gisteren.
Of de menselijke klei glad maakt.
We zullen dit nieuwe Engeland tegemoet treden zoals we altijd hebben gedaan.
In een woede van ontkenning
We gaan dansen op de tegels.
Help me naar beneden, maar breng me niet terug.