The Joggers — Era Prison songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Era Prison" van The Joggers.
Songteksten
Why can’t you take up
The lies that you made up
We’ll go down with you, down with you, down with you, until you fall
Why don’t you burn up
The strife that you cook up
We’ll go down with you, down with you down, with you, until you’re gone
We don’t take it easy, we don’t take it often, we take our chances in the
offing, we take soundings with no prompting
We don’t speak it lightly, we can’t speak it often, when the minutes are the
warden, and the motions are all orphans
Why don’t you take up
The life that you made up
We’ll go down with you, down with you, down with it, until it crawls
Why don’t you stand up
The people you built up
We’ll go down with you, down with you, down with you, until you’re gone
There’s, just room, for the ones we choose
There’s, just room, for ones we lose
Obvious colors and obvious places, we drift from intentions, and drift from our
accidents
Down to us, down to us, down with us until the days that keep us keep us coming
up coming off
Where we stand now -- just two people caught resting, we’ll be off again before
long, off before era prisons are closing
(and closing, and closing us out into something we can’t see and can’t call up)
They’ll always look at you through the windows of what you were before all the
changes that came to be more to you, more to you
(more to you, than all the people that wander off, well-fed and dressed-up)
We wander the streets of these bedrooms a stroll through the last of the words
there are no more to move around move with you
(move with you, move with you, until it’s there)
Songtekstvertaling
Waarom kun je het niet opnemen?
De leugens die je verzonnen hebt.
We zullen met je ten onder gaan, met je naar beneden, met je naar beneden, tot je valt
Waarom verbrand je niet?
De strijd die je verzint
We gaan met je mee, met je mee naar beneden, met je mee, tot je weg bent.
We doen het niet rustig aan, we nemen het niet vaak, we nemen onze kansen in de
offing, we doen peilingen zonder vragen te stellen.
We spreken het niet lichtvaardig, we kunnen het niet vaak spreken, wanneer de notulen zijn de
directeur, en de moties zijn allemaal wezen.
Waarom neem je het niet over?
Het leven dat je verzonnen hebt
We gaan met je mee, met je mee, met je mee, tot het kruipt.
Waarom sta je niet op?
De mensen die je hebt opgebouwd
We gaan met je mee, met je mee, met je mee, tot je weg bent.
Er is alleen ruimte voor degenen die we kiezen.
Er is alleen ruimte voor degenen die we verliezen.
Duidelijke kleuren en voor de hand liggende plaatsen, we dwalen af van intenties, en drijven van onze
ongevallen
Naar beneden naar ons, naar ons, naar beneden met ons tot de dagen die ons laten komen
omhoog.
Waar we nu staan, twee mensen die rusten, we zullen weer weg zijn voordat
lang, voor ERA gevangenissen sluiten
(en sluiten, en sluiten ons uit in iets dat we niet kunnen zien en niet kunnen bellen)
Ze zullen altijd naar je kijken door de ramen van wat je was voor al de
veranderingen die meer voor jou kwamen, meer voor jou
(meer voor jou, dan alle mensen die afdwalen, goed gevoed en verkleed)
We dwalen door de straten van deze slaapkamers een wandeling door de laatste van de woorden
er is niets meer om mee te bewegen.
(beweeg met je mee, beweeg met je mee, totdat het er is)