The J. Arthur Keenes Band — The Doors songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Doors" van The J. Arthur Keenes Band.
Songteksten
If I waste my life, can I have yours?
I’ll sweep the deck and mend the sores
When the lights go out I’ll lock the doors
On my own
Was it sixty-two or twenty-five?
When I lost the keys to my beehive
And the last time I saw you alive
Was so long
Ago
I can’t quite recall the date
Light, turnin' around on me
As far as my eyes can see
All that’s left to be is someone
Who can’t quite try to leave
Or soak up what’s left to breathe
As far as my chest can heave
As far as I know standing still here
Is all part of the weave
So I’ve fallen onto my knees
And begged for a life of ease
All I want is a quiet death
From a terminal disease
As long as my brain will freeze
And wake up beneath the trees
And I can always count on something
To drift in with the breeze
One last atrophy, and I’m done, and I’m gone
One last irony, and I’m done, and I’m gone
One last symphony, and I’m done, and I’m gone
One last sympathy, and I’m done, and I’m gone
It was on TV and on the run
Then it settled smoothly on the sun
But it wasn’t fooling anyone
So I said
It’s okay
It was never meant to speak the truth
If I waste my life, can I have yours?
I’ll sweep the deck and mend the sores
When the lights go out I’ll lock the doors
On my own
Songtekstvertaling
Als ik mijn leven Verspil, mag ik dan het jouwe?
Ik veeg het dek en herstel de zweren.
Als de lichten uitgaan, doe ik de deuren op slot.
Alleen
Was het 62 of 25?
Toen ik de sleutels van mijn Bijenkorf verloor
En de laatste keer dat ik je levend zag
Was zo lang
Geleden
Ik kan me de datum niet herinneren.
Light, draai je om.
Zo ver als mijn ogen kunnen zien
Het enige wat overblijft is iemand.
Die niet echt kan proberen te vertrekken.
Of opzuigen wat er over is om te ademen
Zo ver als mijn borst kan hijsen
Voor zover ik weet sta ik hier nog steeds.
Maakt allemaal deel uit van de weave
Dus ik ben op mijn knieën gevallen
En smeekte om een leven van gemak
Alles wat Ik wil is een rustige dood.
Van een terminale ziekte
Zolang mijn hersenen bevriezen
En wakker worden onder de bomen
En ik kan altijd op iets rekenen.
Om binnen te drijven met de wind
Nog één atrofie en ik ben klaar en ik ben weg.
Nog één ironie en ik ben klaar en ik ben weg.
Een laatste symfonie, en ik ben klaar, en ik ben weg.
Een laatste sympathie, en ik ben klaar, en ik ben weg.
Het was op TV en op de vlucht.
Toen vestigde hij zich in de zon
Maar het hield niemand voor de gek.
Dus ik zei:
Het is goed.
Het was nooit de bedoeling om de waarheid te spreken.
Als ik mijn leven Verspil, mag ik dan het jouwe?
Ik veeg het dek en herstel de zweren.
Als de lichten uitgaan, doe ik de deuren op slot.
Alleen