The Irish Rovers — The Orange and the Green songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Orange and the Green" van The Irish Rovers.
Songteksten
My father was an Ulster man,
Proud Protestant was he.
My mother was a Catholic girl,
From County Cork was She.
They were married in Two churches,
Lived happily enough,
Until the day that I was born
And things Got rather tough.
Oh, it is the biggest mix-up
That you have ever seen.
My father, he was Orange
And me mother, She was green.
Baptized by Father Riley,
I was rushed away by car,
To be made a little Orangeman,
My father’s shining star.
I was christened «David Anthony»,
But still, inspite of that,
To me father, I was William,
While my mother called me Pat.
Oh, it is the biggest mix-up…
With Mother every Sunday,
To Mass I’d proudly stroll.
Then after that, the Orange lodge
Would try to save my Soul.
For both sides tried to claim me,
But I was smart because
I’d play the flute or play the harp,
Depending where I was.
Oh, it is the biggest mix-up…
Now when I’d sing those rebel songs,
Much to me mother’s joy,
Me father would jump up and say,
«Look here would you me boy.
That’s quite enough of that lot»,
He’d then toss me a coin
And he’d have me sing the Orange Flute
Or the Heroes of The Boyne
Songtekstvertaling
Mijn vader was een Ulster man.,
Hij was een trotse Protestant.
Mijn moeder was een katholiek meisje.,
Ze kwam uit County Cork.
Ze trouwden in twee kerken.,
Leefde gelukkig genoeg.,
Tot de dag dat ik geboren werd
En het werd nogal moeilijk.
Het is de grootste vergissing.
Die je ooit hebt gezien.
Mijn vader was Oranje.
En mijn moeder was groen.
Gedoopt door Pater Riley,
Ik werd met de auto weggejaagd.,
Om een Orangeman te worden.,
Mijn vaders stralende ster.
Ik werd David Anthony gedoopt.»,
Maar toch, ondanks dat,
Voor mijn vader was ik William.,
Terwijl mijn moeder me Pat noemde.
Het is de grootste vergissing.…
Met moeder elke zondag,
Naar de mis zou ik trots wandelen.
Daarna de Orange lodge.
Zou proberen mijn ziel te redden.
Beide partijen probeerden me op te eisen.,
Maar ik was slim omdat
Ik speelde fluit of harp.,
Hangt ervan af waar ik was.
Het is de grootste vergissing.…
Nu als ik die rebellenliedjes zong,
Veel voor mijn moeders vreugde,
Mijn vader sprong op en zei:,
"Kijk eens, jongen.
Zo is het wel genoeg.»,
Hij zou me dan een muntje opgooien.
En hij liet me de Oranje Fluit zingen
Of de helden van de Boyne