The Incredible String Band — Creation songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Creation" van The Incredible String Band.
Songteksten
The messengers with sharpened heels
Flew backwards into whose galloping arms
And the impassioned Phoenix
Drawls a sad goodnight to fiction’s tomb
Then come to me secretly
And with your silken feather
And with your silken feather
Open your rooms
Never, in fact, as he gazed amazed
At two lost eyebrows lisping into the unexpected
And the archetypal postman delivering your seed letters
Whose eyes are black eggs really
Upon a long shore, upon a long shore
Open your door, open your door
'Ask anyone,' he muttered, as he spat a small,
Brilliant blue insect whirring into the gauze.
'I would advise stilts for the quagmires,
And camels for the snowy hills
And any survivors
Their debts I will certainly pay.
There’s always a way, there’s always a way.
I smiled with that gallantly concealed forceful nervousness
That has proved that oysters cry
And that I have come to know and accept as myself.
And plucking a barbed feather from the morose universe
I called him deathless
And he left before he could reply
Open your eyes, open your eyes
Our first father, Abraham, whose bosom
Was the unique soul of the humans
Was certainly as bewildered as we are
If not infinitely more so And with an ancient ceremonial gesture of dismissal
He pointed forward.
Verily, verily
Verily, verily
The first day was golden
And she coloured the sun
And she named it Hyperion
And she made it a day of light and healing
The second was silver
And she coloured the moon
And she named it Phoebe
And she made a day of enchantment and the living waters
And the third was many-coloured
And she coloured the earth
And she made a day of joy
With the scarlet strength of seed
In the fourth black and white were mingled into quicksilver
And she coloured Mercury
And she made a day of wisdom
And the signs that are placed in the firmament
The fifth was bright blue
And she envisaged Jupiter
And she made a day of awe and circles, circles
And she sent it to guide the blood of the universe
The sixth was burning with icy, green flames that glowed white
And of her beauty she made Venus
And she made a day of love
Whereby all beings are united
The seventh was rich purple of the mollusks
And she coloured Chronos
And she made a day of idleness and repose
Whereon all beings cease from struggle.
Verily, verily
Verily, verily
I am the pebble in your very own eye
I am the sword and your enemy dies.
I am the storm and the hurricane wind
I am the thorn of an unkind friend
I am desire what colour my eyes?
I am Loki wizard of lies
Catch me, find me, see me if you can
I am the guilt of an honest man
Then seven times we raised our arms and with cat-stretch
Sent our footspells yawning into the multitudes
In need we called upon the mother of all living
Three times for succor
But with ambitious spears they made us change
They crouched behind their mirrors and fought on.
I will not allow them praise
That broke the harmonious globe in splintered fragments
And yet they moved perforce with a perfect pattern
And complemented harmony with dischord
And light with darkness
It was then that we stepped out of our world machine
Between the palm and the fingers
Peeling like gloves
And for each eye that shed one tear,
We made of that tear an ocean
And in the five directions
We loosed our several craft.
Wild sea, I say today,
Please be a sweet cow for me Amethyst galleon, out on the rolling sea
Gentle as lightning, easily
Take me to the root of the world tree
Amethyst galleon, out on the rolling sea
Your face is consumed in a bruised sky’s glance
By the brazen wall with your sword and lance
Where
Where dappled maidens, endless danced
Round the root of the world tree.
Wild sea, I say today
Please be a sweet cow for me Amethyst galleon, out on the rolling sea
Wild sea, my love is salty for me Every ripple in her body is a wave in me Amethyst galleon, out on the rolling sea.
Songtekstvertaling
De gezondenen met scherpe hielen
Vloog achteruit in wiens galopperende armen
En de gepassioneerde Phoenix
Teken een droevige nacht naar de tombe van fictie
Kom dan in het geheim naar me toe.
En met je zijden veer
En met je zijden veer
Open uw kamers
Nooit, in feite, zoals hij verbaasd keek
Op twee verloren wenkbrauwen die naar het onverwachte slingeren
En de archetypische postbode die je zaadbrieven aflevert.
Wiens ogen eigenlijk zwarte eieren zijn
Op een lange kust, op een lange kust
Doe je deur open.
"Vraag het aan iemand," mompelde hij, terwijl hij een klein beetje spuwde.,
Briljant blauw insect zoemend in het gaas.
Ik adviseer stelten voor de quagmires.,
En kamelen voor de bergen van sneeuw
En eventuele overlevenden
Hun schulden zal ik zeker betalen.
Er is altijd een manier, er is altijd een manier.
Ik glimlachte met die Galante verborgene nervositeit.
Dat bewijst dat oesters huilen.
En dat ik heb leren kennen en accepteren als mezelf.
En het plukken van een prikkeldraad uit het sombere universum
Ik noemde hem doodloos.
En hij vertrok voordat hij kon antwoorden.
Open je ogen, open je ogen
Onze eerste vader, Abraham, wiens boezem
Was de unieke ziel van de mensen
Was even verbijsterd als wij.
Zo niet oneindig veel meer en met een oud ceremonieel gebaar van ontslag
Hij wees naar voren.
Voorwaar, voorwaar.
Voorwaar, voorwaar.
De eerste dag was goud
En ze kleurde de zon
En ze noemde het Hyperion.
En ze maakte er een dag van licht en genezing van.
De tweede was zilver.
En ze kleurde de maan
En ze noemde het Phoebe.
En zij maakte een dag van betovering en het levende water.
En de derde was veelkleurig.
En zij heeft de aarde gekleurd
En ze maakte een dag van vreugde
Met de scharlaken kracht van het zaad
In de vierde zwart-wit werden vermengd tot kwikzilver
En ze kleurde kwik
En zij maakte een dag van wijsheid
Bij de tekenen die zich in het midden bevinden.
De vijfde was helderblauw.
En ze dacht aan Jupiter.
En ze maakte een dag vol ontzag en cirkels, cirkels
En ze stuurde het om het bloed van het universum te leiden.
De zesde brandde met ijzige, groene vlammen die wit gloeiden.
En van haar schoonheid maakte ze Venus
En ze maakte een dag van liefde
Waarbij alle wezens verenigd zijn
De zevende was rijk paars van de weekdieren
En ze gekleurde Chronos
En zij maakte een dag van ijdelheid en rust.
Waar alle wezens ophouden met vechten.
Voorwaar, voorwaar.
Voorwaar, voorwaar.
Ik ben de kiezelsteen in je eigen oog.
Ik ben het zwaard en je vijand sterft.
Ik ben de storm en de orkaan wind
Ik ben de doorn van een onaardige vriend.
Wat voor kleur ogen heb ik?
Ik ben Loki wizard of lies
Vang Me, Vind me, zie me als je kunt
Ik ben de schuld van een eerlijk man.
Toen staken we zeven keer onze armen omhoog en met een kat-strek
Hij stuurde onze voetballen naar de menigte.
In nood riepen we de moeder van alle levende
Drie keer voor hulp
Maar met ambitieuze speren lieten ze ons veranderen.
Ze kropen achter hun spiegels en vochten verder.
Ik sta niet toe dat ze loven.
Die de harmonieuze bol brak in versplinterde fragmenten.
En toch verplaatsten ze perforce met een perfect patroon.
En completeerde harmonie met dischord
En licht met duisternis
Toen stapten we uit onze wereldmachine.
Tussen de palm en de vingers
Schillen als handschoenen
En voor elk oog dat één traan laat,
We maakten van die scheur een oceaan
En in de vijf richtingen
We hebben ons schip losgelaten.
Wilde zee, zeg ik vandaag,
Wees alsjeblieft een lieve koe voor mij Amethist galleon, op de rollende zee
Zo zacht als bliksem, gemakkelijk
Breng me naar de wortel van de Wereldboom
Amethist galleon, op de rollende zee
Je gezicht wordt verteerd in een gekneusde blik van de hemel.
Bij de schaamteloze muur met je zwaard en lans
Waar
Waar mooie meisjes, eindeloos gedanst
Rond de wortel van de Wereldboom.
Wilde zee, zeg ik vandaag
Wees alsjeblieft een lieve koe voor mij Amethist galleon, op de rollende zee
Wild sea, my love is salty for me Every ripple in her body is a wave in me Amethist galleon, out on the rolling sea.