The Housemartins — Bow Down songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Bow Down" van The Housemartins.
Songteksten
Now That’s What I Call Quite Good…
Bow Down
Mother, Father, I think that I would rather
Stay at home with you for another year.
That building’s so tall and it makes me feel so small
That I might get lost and simply disappear.
Evil smiles won’t change my mind,
I’m worried and I’m not a worrying kind.
Why’s that man rubbing his hands
Looking at me writing down his plans?
Today I have been moulding plasticine
And I made a little man who looked just like me His limbs were so weak and he couldn’t move his mouth to speak
And I could bent him into any shape I wanted him to be Evil smiles won’t change my mind,
I’m worried and I’m not a worrying kind.
Why’s that man rubbing his hands
Looking at me writing down his plans?
Those kids with the blazers on,
They went in with names on their elbows.
Came home with medals on,
Spit it out that’s way the story goes.
A flying start for the briefcase crew.
Oh, you didn’t have to teach me like you did
But you did.
Oh, you didn’t have to beat me like you did
But you did.
But you did…
You did.
You did…
Songtekstvertaling
Dat noem ik pas goed.…
neerbuigen
Moeder, vader, Ik denk dat ik liever
Blijf nog een jaar thuis.
Dat gebouw is zo groot en ik voel me zo klein.
Dat ik verdwaal en gewoon verdwijn.
Boze glimlach zal me niet van gedachten doen veranderen.,
Ik maak me zorgen en ik maak me geen zorgen.
Waarom wrijft die man over z ' n handen?
Naar mij kijken terwijl ik zijn plannen opschrijf?
Vandaag heb ik plasticine gevormd.
En ik maakte een kleine man die op mij leek zijn ledematen waren zo zwak en hij kon zijn mond niet bewegen om te praten
En ik kon hem in elke vorm dwingen ik wilde dat hij slecht zou zijn glimlachen zal me niet van gedachten doen veranderen,
Ik maak me zorgen en ik maak me geen zorgen.
Waarom wrijft die man over z ' n handen?
Naar mij kijken terwijl ik zijn plannen opschrijf?
Die kinderen met de blazers aan,
Ze gingen naar binnen met namen op hun ellebogen.
Kwam thuis met medailles op,
Spuug het uit, zo gaat het verhaal.
Een vliegende start voor de bemanning van de aktetas.
Je hoefde het me niet te leren zoals je deed.
Maar dat deed je wel.
Je hoefde me niet te slaan zoals je deed.
Maar dat deed je wel.
Maar dat deed je wel.…
Dat deed je.
Dat heb je gedaan.…