The Honorary Title — Finally Understand songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Finally Understand" van The Honorary Title.
Songteksten
Creeping up on the hours
That will interfere with my day tomorrow
I don’t think I’ll ever leave my bed
It’s not as if the list compiled
Will be touched upon no work, no trial
I’m starting to feel all the days pass
When the men return
In a binge of self medication
Ghost of me drenches you with love
And that twist in my chemistry
Unwinds and comes undone
And return to that useless soul
That useless soul of silence
I finally understand
Why, why you left seemed so obvious
I finally understand
Why, why you left seemed so obvious
When I kiss you goodnight
It doesn’t matter just how quiet
I’ll read it all in the glaze of your eyes
You’re not happy, haven’t been
For weeks, months on end
And still you spend every waking moment with me
All the years that were pleasurable
Are now holding you prisoner
And everyday you wait for them to return
And words start scrambling
A place where man and oxygen
As I fail to say what you
What you, what you need to hear
Well, you deserve, you deserve someone better
I finally understand
Why, why you left seemed so obvious
I finally understand
Why, why you left seemed so obvious
Why you left seemed so
Guess it’s hard to see, I guess it’s hard to believe
That there was once so much room to breathe
I’ve been leaning on you for over three years
You’re down on one leg slipping in a river of tears
I finally understand
Why, why you left seemed so obvious
Finally understand
Why, why you left seemed so
I finally understand
How could I have been so blind
I finally understand
How could I have been so blind
Yes, you deserve, you deserve someone better
Songtekstvertaling
Sluipend op de uren
Dat zal mijn dag morgen verstoren.
Ik denk niet dat ik ooit mijn bed zal verlaten.
Het is niet alsof de lijst gecompileerd
Zal niet worden aangeraakt, geen werk, geen proces.
Ik begin alle dagen te voelen.
Wanneer de mannen terugkeren
In een stroom van zelfmedicatie
Geest van mij doordrenkt je met liefde
En die draai in mijn chemie
Unwinds and comes undon
En terug te keren naar die nutteloze ziel
Die nutteloze ziel van stilte
Ik begrijp het eindelijk.
Waarom, waarom je wegging leek zo voor de hand liggend.
Ik begrijp het eindelijk.
Waarom, waarom je wegging leek zo voor de hand liggend.
Als ik je welterusten kus
Het maakt niet uit hoe stil.
Ik zal het allemaal lezen in de glazuur van je ogen
Je bent niet gelukkig.
Wekenlang, maandenlang
En toch breng je elk moment met me door.
Al die jaren die plezierig waren
Houdt u nu gevangen?
En elke dag wacht je tot ze terugkomen.
En woorden beginnen te vervormen
Een plek waar mens en zuurstof
Als ik niet Zeg wat u
Wat wil je horen?
Je verdient een beter iemand.
Ik begrijp het eindelijk.
Waarom, waarom je wegging leek zo voor de hand liggend.
Ik begrijp het eindelijk.
Waarom, waarom je wegging leek zo voor de hand liggend.
Waarom je wegging leek zo
Ik denk dat het moeilijk te zien is, Ik denk dat het moeilijk te geloven is.
Dat er ooit zoveel ruimte was om te ademen.
Ik leun al meer dan drie jaar op je.
Je ligt op één been, glijdend in een rivier van tranen.
Ik begrijp het eindelijk.
Waarom, waarom je wegging leek zo voor de hand liggend.
Eindelijk begrijpen
Waarom, waarom je wegging leek zo
Ik begrijp het eindelijk.
Hoe kon ik zo blind zijn?
Ik begrijp het eindelijk.
Hoe kon ik zo blind zijn?
Ja, je verdient een beter iemand.