The Handsome Family — Lizard songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lizard" van The Handsome Family.
Songteksten
Granny Green was stooped as a windblown branch
She lived high in the bramble forest
Once a fortnight, if the moon shone right she came down to our little village
She brought blackberries and willow bark, mandrake root and mushrooms
And it was said she spoke the tongue of birds
And understood the river’s whispers
Now several girls among our town by a golden lizard they were bitten
And those sweet girls lay stiff in their beds like frozen ice up on the branches
Granny Green mixed a tonic for their ills but it was such a bitter tonic
All who drank began to dance and could not stop their dancing
But none would have danced one sinful step
If that old crone had not bewitched us How we leaped and pranced and cackled, the whole town writhing madmen
And so desperate grew some to still their feet they dove into the raging river
Still we danced on day and night till our fine clothes were torn and ragged
And crying out, «Oh, Lord, make us stop!» we danced naked round the chapel
How Granny laughed to see such sin.
«It's just water,» she said, «in my tonic!»
But all cried out, «She lies! She surely lies!» and chased her deep into the
bramble
But like the four winds she disappeared
Though we searched round and round the branches
Rolling in leaves and naked ‘neath the trees we lost the way back to our village
But I swear we were all pure of heart till that old crone did bewitch us And I know we will all go home, when the good lord returns to save us
Songtekstvertaling
Granny Green stond voorovergebogen als een windblown tak.
Ze woonde hoog in het bos van bramble.
Eens in de twee weken, als de maan goed scheen, kwam ze naar ons kleine dorp.
Ze bracht bramen en wilgenschors, mandrakewortel en paddenstoelen mee.
En er werd gezegd dat ze de tong van vogels sprak.
En begreep het gefluister van de rivier
Verschillende meisjes uit onze stad werden gebeten door een gouden hagedis.
En die lieve meisjes liggen stijf in hun bed als bevroren ijs op de takken
Oma Green mixte een tonic voor hun kwalen maar het was zo ' n bittere tonic
Iedereen die dronk begon te dansen en kon niet stoppen met dansen
Maar niemand zou één zondige stap hebben gedanst.
Als die oude heks ons niet had behekst hoe we sprongen, prutsten en kakelden, dan was de hele stad gek geworden.
En zo wanhopig groeide er een paar om hun voeten stil te houden ze doken in de razende rivier
We dansten dag en nacht tot onze mooie kleren verscheurd waren.
En roepen: "Oh, heer, laat ons stoppen!"we dansten naakt rond de kapel
Hoe oma lachte om zo ' n zonde te zien.
"Het is maar water, "zei ze," in mijn tonic!»
Maar allen riepen: "zij liegt! Ze liegt zeker!"en achtervolgde haar diep in de
bramen
Maar net als de vier winden verdween ze.
Hoewel we rond en rond de takken zochten
We rolden in bladeren en naakt rond de bomen we verloren de weg terug naar ons dorp
Maar ik zweer dat we allemaal zuiver van hart waren tot die oude heks ons betoverde en ik weet dat we allemaal naar huis zullen gaan, als de goede Heer terugkeert om ons te redden