The Gothic Rangers — Open Wound songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Open Wound" van The Gothic Rangers.
Songteksten
When I knelt alone
Beside your fresh grave
I could not make it real
My very bones were chilled
By what beneath was laid
Could that indeed be you
That form corrupting now
Who taught me right from wrong
Who was so smart and strong
Who held my hand in crowds
They say that with time grief is subdued
They say the lost live in memory’s mesh
They say that with time the pall is less acute
They say that death is the way of all flesh
But I will preserve this awful pain
All the passing pale moons will bring no easement change
Nor weave silken amnesia on duration’s mesmer loom
I will never let time heal this open wound
Now many months have passed
Since that keening day
When I stood in shock
Normality blocked
Without a word to say
And I am holding true
Just like you did in life
Every dawn and dusk
I welcome each new cut
From that still-sharp knife
Some say the wages of sin purchase headstones
And east of Eden the path is coffin strewn
Others say that life is a short-term cosmic loan
And to celebrate the evolution boon
But I will have none of that conciliating talk
They can do the bible twist or the Darwinian waltz
For me there is no understanding, nothing to presume
And I will never let time heal this open wound
Songtekstvertaling
Toen ik alleen knielde
Naast je verse graf.
Ik kon het niet echt maken.
Mijn botten waren koud.
Door wat eronder lag
Zou jij dat kunnen zijn?
Die vorm die nu corrumpeert
Die me goed en kwaad leerde.
Die zo slim en sterk was.
Die mijn hand in menigten vasthield.
En zij zeggen: "met de tijd is de droefheid overweldigd."
Ze zeggen dat de verloren levende in de mazen van het geheugen
Ze zeggen dat na verloop van tijd de gal minder acuut is.
Ze zeggen dat de dood de weg is van alle vlees.
Maar Ik zal deze vreselijke pijn bewaren.
Alle bleke manen zullen geen verandering brengen.
Noch weven silken amnesie op de mesmer weefgetouw
Ik laat de tijd deze open wond nooit Helen.
Nu zijn er vele maanden voorbij gegaan.
Sinds die klinkende dag
Toen ik in shock stond
Normaliteit geblokkeerd
Zonder een woord te zeggen
En ik blijf waar
Net als in het leven.
Elke zonsopgang en zonsondergang
Ik verwelkom elke nieuwe snee
Van dat nog scherpe mes.
Sommigen zeggen dat het loon van de zonde grafstenen koopt.
En ten oosten van Eden ligt de weg bezaaid met doodskist
Anderen zeggen dat het leven een kortdurende kosmische lening is.
En om de Evolution boon te vieren
Maar Ik wil niet dat verzoenende gesprek.
Ze kunnen de Bijbel verdraaien of de Darwiniaanse wals.
Voor mij is er geen begrip, niets om aan te nemen
En ik laat de tijd deze open wond nooit Helen.