The Gang — La Pianura Dei Sette Fratelli songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "La Pianura Dei Sette Fratelli" van The Gang.
Songteksten
E terra e acqua e vento,
non c’era tempo per la paura
nati sotto la stella quella piùbella della pianura
avevano una falce e mani grandi da contadini
e prima di dormire
un padre nostro
come da bambini
Sette figlioli sette
di pane e miele
a chi li do sette come le note
una canzone gli canterò
E pioggia e neve e gelo
e fola e fuoco insieme al vino
E vanno via i pensieri,
insieme al fumo su per il camino
Avevano un granaio,
e il passo a tempo
di chi sa ballare
di chi per la vita
prende il suo amore
e lo sa portare
Sette fratelli sette
di pane e miele,
a chi li do Non li daròalla guerra
all’uomo nero non li darò
Nuvola lampo e tuono,
non c'èperdono per quella notte
che gli squadristi vennero
e via li portarono coi calci e le botte
Avevano un saluto,
e degli abbracci quello piùforte
avevano lo sguardo
quello di chi va incontro alla sorte
Sette figlioli sette,
sette fratelli
a chi li do ci disse la pianura
questi miei figli
mai li scorderò
Sette uomini sette
sette ferite
e sette solchi
ci disse la pianura
i figli di Alcide
non sono mai morti
In quella pianura,
da Valle Re ai Campi Rossi
noi ci passammo un giorno
e in mezzo alla nebbia
ci scoprimmo commossi…
Songtekstvertaling
En land en water en wind,
er was geen tijd voor angst.
geboren onder de ster de mooiste van de vlakte
ze hadden een sikkel en grote handen van boeren.
en voor de slaap
een vader van ons
als kind
Zeven kleine kinderen zeven
van brood en honing
aan wie geef ik zeven als de noten
Ik zing een liedje voor hem.
En regen en sneeuw en vorst
en fakkel en vuur met wijn.
En gedachten verdwijnen,
samen met de rook in de schoorsteen
Ze hadden een schuur.,
en de stap in de tijd
wie kan er dansen?
van wie voor het leven
neemt haar liefde
en hij weet hoe hij het moet dragen.
Zeven broers zeven
van brood en honing,
aan wie ik ze geef, geef ik ze niet aan de oorlog.
Ik geef ze niet aan de zwarte man.
Wolken bliksem en donder,
er is geen verlies voor die nacht.
dat de teams kwamen.
en ze droegen ze weg met trappen en slagen.
Ze kregen een groet.,
en knuffelt de sterkste
ze hadden de blik
degene die het lot ontmoet
Zeven kleine kinderen zeven,
zeven broers.
aan wie ik ze geef vertelde ons de vlakte
deze kinderen van mij
Ik zal ze nooit vergeten.
Zeven mannen zeven
zeven wonden.
en zeven groeven
de vlakte vertelde ons
de zonen van Alcides
ze zijn nooit gestorven.
Op die vlakte,
van King Valley naar Red fields
we hebben daar een dag doorgebracht.
en in de mist
we waren ontroerd.…