The Flight Of Sleipnir — Beacon in Black Horizon songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Beacon in Black Horizon" van The Flight Of Sleipnir.
Songteksten
Emerge from the evening mist
Congregation with torches lit
A solemn path to stone filled shores
A ship awaits for the voyage home
Corpse in ceremonial form
With sword and shield adorned
Kinsmen silent in mourning
The ravens call resounding
From midst the tinder
Spark births rising flame
The horn sounds
In the distance
Its resonance
Beckons the fire
Orange glow reflecting endlessly
Upon the tides of an abysmal sea
Shimmering light
The end of an era
Drifting from this realm
In all its splendor
A beacon in black horizon
Return to the halls of your fathers
Drink to your glorious deeds
Sing songs of battle and honor
Reunite with the olden kings
The now distant fire has ceased
What remains is claimed by the sea
They lift their heads to the rising sun
The last shadow of night has gone
From the forest echoes the distant cries
Lo! Lament for out chieftain died
A stone ship for our once great king
May it guide his way to the halls on high
Though his body will wither away
His legend and glory will never fade
Songtekstvertaling
Kom uit de avondnevel
Gemeente met brandende fakkels
Een plechtig pad naar steen gevulde kusten
Een schip wacht op de reis naar huis.
Lijk in ceremoniële vorm
Met zwaard en schild versierd
Familieleden die zwijgen in rouw
De ravens roepen:
Uit het midden van de tondel
Vonkgeboorten opkomende vlam
De hoorn klinkt
In de verte
Zijn resonantie
Wenkt het vuur
Oranje gloed die eindeloos reflecteert
Op de getijden van een afgrijselijke zee
Glinsterend licht
Het einde van een tijdperk
Drift from this realm
In al zijn pracht
Een baken in de zwarte horizon
Keer terug naar de zalen van jullie vaders
Drink op jullie glorieuze daden.
Zing liederen van strijd en eer
Herenigen met de oude koningen
Het nu verre vuur is gestopt.
Wat overblijft wordt opgeëist door de zee
Ze heffen hun hoofd naar de opkomende zon
De laatste schaduw van de nacht is verdwenen
Vanuit het bos echo de verre kreten
Voorwaar. Het spijt me dat de leider is overleden.
Een stenen schip voor onze eens grote koning.
Moge het hem leiden naar de hallen op de hoge
Hoewel zijn lichaam wegkwijnt
Zijn legende en glorie zullen nooit vervagen