The Fitzcarraldo Sessions — L'instable songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "L'instable" van The Fitzcarraldo Sessions.
Songteksten
Au point de rencontre
Avec le corps dont je rêvais
J’aimerais cette fois que ça tienne
J’aimerais cette fois que ça tienne
Cinquante balais frappés et plus de coeur à balayer
Il faudrait cette fois que ça tienne
Que je m’en souvienne
Les rues d’ordre les gueules froissées
Les ciels rincés, c’est plus la peine
Que tout s'évanouisse à côté
De ces yeux qui veulent que je vienne
Il faudrait cette fois que ça tienne
Il va falloir que je me tienne
Il va falloir me rassembler
Remettre sous la même enseigne
Les produits de moi dérivés
Attends, je me renseigne
Où j'étais il y a une semaine?
Et comment j'étais habillé?
Où j'étais il y a une semaine?
Et comment j'étais habillé?
À quelle histoire je m'étais voué
Pour l'éternité d’un week-end?
Cinquante années, ça fait du monde !
Ca en fait des routes encombrées !
Ca en fait des mouchoirs qui traînent !
Des constellations d’yeux trempés
Mais ce corps-là, j’en ai rêvé
Mais ce visage, comme il m’appelle !
Ces yeux, comme ils veulent me percer !
Il faudrait cette fois que ça tienne
Il va falloir que je me tienne
Qu’on ne m’y prenne pas à parader
À faire le vieux paon déchaîné
Pour l'éternité d’une semaine
Cinquante ans que je vois le monde
Les points cardinaux se toiser
Le soleil entrer dans la tour
Les pendules et la mer qui monte
Et je bouge avec ce qui bouge
Et pas le moindre bruit de chaînes
Et face à moi pas un feu rouge
Comment veux-tu qu’un jour ça tienne?
Songtekstvertaling
Op het ontmoetingspunt
Met het lichaam waarvan ik droomde
Ik wou dat het deze keer zou houden
Ik wou dat het deze keer zou houden
Vijftig bezems geslagen en meer hart om te vegen
Deze keer zou het moeten houden
Laat me herinneren
De straten van orde de verfrommelde monden
De rode luchten zijn het niet meer waard.
Laat alles in slaap vallen hiernaast.
Van die ogen die willen dat ik kom
Deze keer zou het moeten houden
Ik moet even wachten.
We moeten eens afspreken.
Geef hier onder hetzelfde bord.
Van mij afgeleide produkten
Wacht, ik bel gewoon even.
Waar was ik vorige week?
En hoe was ik gekleed?
Waar was ik vorige week?
En hoe was ik gekleed?
Wat een verhaal waar ik me aan had gewijd.
Voor de eeuwigheid van een weekend?
Vijftig jaar, het is een wereld !
Het is een drukke weg !
Het lijkt wel een zakdoek.
Sterrenbeelden van doordrenkte ogen
Maar dit lichaam, waar ik van droomde
Maar dit gezicht, zoals hij me noemt !
Deze ogen, hoe ze me willen doorboren !
Deze keer zou het moeten houden
Ik moet even wachten.
Laten we niet betrapt worden op paraderen.
Om de oude Pauw op hol te laten slaan
Voor de eeuwigheid van een week
Vijftig jaar zie ik de wereld
De kardinaal wijst op spelen.
De zon gaat de toren binnen
De slingers en de stijgende zee
En ik beweeg met wat beweegt
En geen enkel geluid van kettingen.
En voor mij geen rood licht
Hoe wil je het ooit houden?