The Felix Culpa — What You Call Thought Control, I Call Thought Control songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "What You Call Thought Control, I Call Thought Control" van The Felix Culpa.
Songteksten
Age is only age until it forgets
Youth and life were a currency well spent
In keeping time by stars, the hours never could repent
And I found myself left asking where they went
Like erosion on the limestone, we all played the parts we played
And I’m still generously standing in the rain
There’s violence at the Vatican, our kings are crowned by thieves
And I’ll tell you Thomas, things aren’t what they seem
Maybe we have made mistakes that we don’t even know
But your eyes grow wide with dollar signs
And you work with what you’re sold
We awoke without our youth
To the beautiful uncompromising truth
That we never knew what you wanted us to Retracing steps, are these the prints we’ve left
A meager crooked path that still circles rest
And it takes all I have just to sit and breathe
But it brings up the differences in you and me It takes all I have just to sit and breathe
But I’d trade up my lungs for a second shot at twenty-three
To be in love with love is not enough this time
Holding open hallway doors, I left too much to chance
Now i’m sitting empty handed, scaring up a past
There’s violins at the Vatican, our kings were crowned by thieves
So I’ll ask you Thomas, what do you believe
Songtekstvertaling
Leeftijd is pas oud als hij het vergeet.
Jeugd en het leven waren een goed besteed geld
In het bewaren van de tijd door de sterren, konden de uren nooit berouw tonen.
En ik bleef mezelf afvragen waar ze heen gingen.
Zoals erosie op het kalksteen, speelden we allemaal de rollen die we speelden.
En ik sta nog steeds royaal in de regen
Er is geweld in het Vaticaan, onze koningen worden gekroond door dieven
En Ik zeg je Thomas, dingen zijn niet wat ze lijken.
Misschien hebben we fouten gemaakt die we niet eens weten.
Maar je ogen groeien wijd met dollartekens
En je werkt met wat je verkocht wordt.
We werden wakker zonder onze jeugd.
Op de prachtige compromisloze waarheid
Dat we nooit wisten wat je wilde dat we deden. zijn dit de afdrukken die we hebben achtergelaten?
Een mager kromme pad dat nog steeds rondjes rust
En ik heb alles nodig om te zitten en te ademen.
Maar het brengt de verschillen tussen jou en mij naar boven. Ik heb alles nodig om te zitten en te ademen.
Maar ik zou mijn longen ruilen voor een tweede kans op drieëntwintig.
Verliefd zijn op liefde is niet genoeg deze keer
Ik hield de gangdeuren open, ik liet te veel aan het toeval over.
Nu zit ik met lege handen en maak ik een verleden bang.
Er zijn violen in het Vaticaan, onze koningen werden gekroond door dieven
Dus ik vraag je, Thomas, wat geloof je?