The Felix Culpa — It's Raining At Indian Wells songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "It's Raining At Indian Wells" van The Felix Culpa.
Songteksten
Do you remember when you were twenty-two
Did you know more than everyone else back then too
Or is this something recent that came with age
My face is your face and my hands are your hands
But my blood’s something different you can’t understand
If you cut to the nerve, I doubt you’d find a trace
We can never go home
We can never go home, can we We are bricks and we are bones collected in memory
And we’re a waking dream
And we have been known to creep like ivy
Through the cracks in the building where we once used to sleep
There are horizons I’ll never see
But as much as i want to leave, I’d rather be Show me the door and tell me to be still
I’m still waiting to awaken to older and wiser
But the things that I’ve started since my youth has expired
Leads me to believe that wiser never comes
I’d take a father who’s a drinker with a ten-penny temper
Over someone who believes that his words haven’t mattered
I know you’d build back this house if it were the right thing to do We can never go home
We can never go home, can we We are bricks and we are bones collected in memory
And we’re a waking dream
And we have been known to sleep
In the beds of the building where we once were a family
From here, we shine through the dark
We were electric works of art
Displayed in a building now condemned
Ten years too long to figure out
There’s not too much left in this house to skirt around
In the cold of this midwestern winter, we owned up And I’ll drive away with what I can
But as much as my heart is here, I’ll understand
Mistakes can make a family
But a home is built on love
Were we home
Songtekstvertaling
Weet je nog toen je 22 was?
Wist jij toen ook meer dan de rest?
Of is dit iets recents dat ouder werd?
Mijn gezicht is jouw gezicht en mijn handen zijn jouw handen
Maar mijn bloed is iets anders. je begrijpt het niet.
Als je in de zenuw snijdt, denk ik niet dat je een spoor vindt.
We kunnen nooit meer naar huis.
We kunnen nooit naar huis, kunnen we bakstenen zijn en we zijn botten verzameld in het geheugen
And we ' re a waking dream
En we zijn bekend om te kruipen als ivy
Door de scheuren in het gebouw waar we vroeger sliepen
Er zijn horizonten die ik nooit zal zien.
Maar hoe graag ik ook weg wil, Ik laat me liever de deur zien en zeg dat ik stil moet zijn.
Ik wacht nog steeds om ouder en wijzer te worden.
Maar de dingen die ik ben begonnen sinds mijn jeugd is verlopen
Doet me geloven dat wiser nooit komt
Ik zou een vader nemen die een drinker is met een tien penny temperament.
Over iemand die gelooft dat zijn woorden niet belangrijk zijn
Ik weet dat je dit huis terug zou bouwen als het het juiste was om te doen We kunnen nooit meer naar huis
We kunnen nooit naar huis, kunnen we bakstenen zijn en we zijn botten verzameld in het geheugen
And we ' re a waking dream
En we zijn gekend om te slapen
In de bedden van het gebouw waar we ooit een familie waren
Vanaf hier stralen we door het donker.
We waren elektrische kunstwerken.
Tentoongesteld in een gebouw dat nu afgekeurd is
Tien jaar te lang om erachter te komen
Er is niet veel meer over in dit huis om rond te rokken.
In de kou van deze winter in het Midwesten, hebben we het toegegeven en Ik zal wegrijden met wat ik kan
Maar hoezeer mijn hart hier ook is, Ik zal het begrijpen.
Fouten kunnen een gezin maken.
Maar een thuis is gebouwd op liefde
Waren we thuis