The Felix Culpa — Aphoristic Instruction songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Aphoristic Instruction" van The Felix Culpa.
Songteksten
For twelve years now
For two people
There’s a war that’s been waged by the feeble
In your mind
It’s your son’s fault
Not the birth of a dual action hate vault
Blood red sunset
Every Sunday
To mark death of emotion between us
But in your eyes
It’s not worth it
To give up, admit defeat or relinquish command of your forces
We’ve been talking
In circles
What was once blue has bled itself purple
We’re now silent
Towards each other
Guessing words in white text that form footnotes on our screens
We can’t change the destiny of others
We aren’t soldiers but we’ve waged this war, now we’ll live to fight again
We’ve fought for life so much in this place
We’ve shed so many tears in distaste
For each other and my taste buds have moved on
(We've shared these lives
Now we’re stricken by conviction and biased threads of time.)
We can’t change the destiny of another
We aren’t soldiers but we’ve waged this war, now we’ll live to fight again
For twelve years now, we’ve been soldiers
And we’ve been fighting in circles
We’ll live to fight again
(And we torture ourselves outside of these guided lines
Replacing what might be with what has never been
Twelve years of pure aggression
An absurd angst obsession
Until finally we line ourselves inside these shadowed holes.)
Songtekstvertaling
Al twaalf jaar.
Voor twee personen
Er is een oorlog gevoerd door de zwakkeren.
In je gedachten
Het is de schuld van je zoon.
Niet de geboorte van een dubbele haat kluis.
Bloedrode zonsondergang
Elke Zondag
Om de dood van emotie tussen ons te markeren.
Maar in je ogen
Het is het niet waard.
Om op te geven, nederlaag toe te geven of het commando over uw troepen op te geven
We hebben gepraat.
In cirkels
Wat eens blauw was heeft zichzelf paars gebloed.
We zijn nu stil.
Naar elkaar toe
Gissing woorden in witte tekst die voetnoten vormen op onze schermen
We kunnen het lot van anderen niet veranderen.
We zijn geen soldaten, maar we hebben deze oorlog gevoerd.
We hebben hier zoveel voor het leven gevochten.
We hebben zoveel tranen vergoten in afkeer.
Voor elkaar en mijn smaakpapillen zijn verder gegaan
(We hebben deze levens gedeeld
Nu zijn we getroffen door overtuiging en bevooroordeelde draden van de tijd.)
We kunnen het lot van een ander niet veranderen.
We zijn geen soldaten, maar we hebben deze oorlog gevoerd.
Al twaalf jaar zijn we soldaten.
En we hebben in cirkels gevochten.
We leven om weer te vechten.
(En we martelen onszelf buiten deze geleide lijnen
Het vervangen van wat zou kunnen zijn door wat nooit is geweest
Twaalf jaar pure agressie.
Een absurde angstobsessie
Tot we ons eindelijk in deze geschaduwde gaten bevinden.)