the feelers — labyrinth songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "labyrinth" van the feelers.
Songteksten
It could’ve been hard not living in a paper bag
And it could’ve been different from living in the rain
I close my eyes 'cause I know that I’m afraid
And I wanted to have said it, now I want to explain
So I lock myself in my room
And I take another overdose of freeze frame
And I know I’m alive when there’s nothing left to blame
Just this lightning running through my veins
I’m alive and it’s all coming back to me
'Cause life’s a memory
An emotional time that we’ve all been feeling
We’re suffocated now
But you’ll feel yourself someday
My new philosophy
Is an emotional ride that we’ve all been taking
We’re suffocated now
But you’ll feel yourself someday
It could’ve been hard not living in this world
And it could’ve been said that this town was too small
I turn on the lights 'cause I know that I’m afraid
And I wanted to have said it, now I want to explain
So I throw myself another celebration day
I say what I want then I slowly slip away
I reflect what I’m feeling, but I couldn’t give it meaning
Just lightning running through my brain
I’m alive and it’s all coming back to me
'Cause life’s a memory
An emotional time that we’ve all been feeling
We’re suffocated now
But you’ll feel yourself someday
My new philosophy
Is an emotional ride that we’ve all been taking
We’re suffocated now
But you’ll feel yourself someday
No one shows us the way
That’s the labyrinth
No one shows us the way
That’s the labyrinth
No one shows us the way
That’s the labyrinth
No one shows us the way
Songtekstvertaling
Het had moeilijk kunnen zijn om niet in een papieren zak te leven.
En het had anders kunnen zijn dan leven in de regen.
Ik sluit mijn ogen omdat ik weet dat ik bang ben
En ik wilde het gezegd hebben, nu wil ik het uitleggen.
Dus ik sluit mezelf op in mijn kamer.
En ik neem nog een overdosis van freeze frame.
En ik weet dat ik leef als er niets meer te verwijten valt.
Alleen deze bliksem die door mijn aderen stroomt
Ik leef en het komt allemaal terug.
Want het leven is een herinnering
Een emotionele tijd die we allemaal voelen
We zijn nu verstikt.
Maar op een dag zul je jezelf voelen
Mijn nieuwe filosofie
Is een emotionele rit die we allemaal hebben genomen
We zijn nu verstikt.
Maar op een dag zul je jezelf voelen
Het had moeilijk kunnen zijn om niet in deze wereld te leven.
En men had kunnen zeggen dat deze stad te klein was.
Ik doe het licht aan omdat ik weet dat ik bang ben
En ik wilde het gezegd hebben, nu wil ik het uitleggen.
Dus ik geef mezelf nog een feestdag
Ik zeg wat Ik wil dan glip ik langzaam weg
Ik reflecteer wat ik voel, maar ik kon het geen betekenis geven.
Gewoon bliksem door mijn hersenen
Ik leef en het komt allemaal terug.
Want het leven is een herinnering
Een emotionele tijd die we allemaal voelen
We zijn nu verstikt.
Maar op een dag zul je jezelf voelen
Mijn nieuwe filosofie
Is een emotionele rit die we allemaal hebben genomen
We zijn nu verstikt.
Maar op een dag zul je jezelf voelen
Niemand wijst ons de weg
Dat is het labyrint.
Niemand wijst ons de weg
Dat is het labyrint.
Niemand wijst ons de weg
Dat is het labyrint.
Niemand wijst ons de weg