The Falcon — I'm So Happy I Could Just Cry Myself to Sleep or The Routes We Wander songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "I'm So Happy I Could Just Cry Myself to Sleep or The Routes We Wander" van The Falcon.
Songteksten
Tonight, tonight, the captain’s dreams are bad
Searching for the tear and the distant shore
Amidst the sluts, the drifters and the thieves
He doesn’t dream of landing any more.
Drowning in these tumblers
Tumbles through these doors
Swinging out to cold cement
From sticky, hard tiled floors.
This is the route we wander, girl
Every god-damned day
So, swallow hard and wipe them dreams away.
Come to life, come to life, come to life… again.
Come to life, come to life, come to life… again.
The stove and the cold killed the men and the dogs
The last glimpse of sun then all the winter is gone
Chained at the ankles, bound at the wrists
Stuffed into mail-sacks and tossed into drifts.
Come to life, come to life, come to life… again.
Come to life, come to life, come to life… again.
The lunar eye is burning, boring through me, digging deep
Into my chest, into my head, into my days, into my sleep
These dreams, these days, don’t give me no peace
These dreams, these days, don’t give me no peace.
Come to life, come to life, come to life… again.
Come to life, come to life, come to life… again.
Songtekstvertaling
Vanavond, vanavond, zijn de dromen van de kapitein slecht
Op zoek naar de scheur en de verre kust
Te midden van de Sletten, de zwervers en de dieven
Hij droomt er niet meer van om te landen.
Verdrinken in deze tuimelaars
Tuimelt door deze deuren
Naar koud cement slingeren
Van kleverige, harde betegelde vloeren.
Dit is de route die we bewandelen, meisje.
Elke verdomde dag
Dus, slik hard en veeg die dromen weg.
Tot leven komen, tot leven komen, tot leven komen... opnieuw.
Tot leven komen, tot leven komen, tot leven komen... opnieuw.
De kachel en de kou hebben de mannen en de honden gedood.
De laatste glimp van de zon dan is de hele winter weg
Geketend aan de enkels, vastgebonden aan de polsen
In postzakken gepropt en in drijvers gegooid.
Tot leven komen, tot leven komen, tot leven komen... opnieuw.
Tot leven komen, tot leven komen, tot leven komen... opnieuw.
Het maanoog brandt, verveelt door me heen, graaft diep
In mijn borst, in mijn hoofd, in mijn dagen, in mijn slaap
Deze dromen, deze dagen, geven me geen vrede
Deze dromen, deze dagen, geven me geen vrede.
Tot leven komen, tot leven komen, tot leven komen... opnieuw.
Tot leven komen, tot leven komen, tot leven komen... opnieuw.