The Everly Brothers — A Whiter Shade of Pale songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "A Whiter Shade of Pale" van The Everly Brothers.
Songteksten
We tripped the light Fandango
And turned cartwheels 'cross the floor
I was feeling kind of seasick
But the crowd called out for more
The room was humming harder
As the ceiling flew away
When we called out for another drink
The waiter brought a tray
So it was that later
As the miller told his tale
That her face at first just ghostly
Turned a whiter shade of pale
She said, «There is no reason,
And the truth is plain to see»
But I wandered through my playin' cards
And would not let her be One of sixteen vestal virgins
Who were leaving for the coast
And although my eyes were open
They might have just as well have been closed
So it was that later
As the miller told his tale
That her face at first just ghostly
Turned a whiter shade of pale
She said, «I'm here on a shore leave;
Though we were miles at sea»
I pointed out this detail
And forced her to agree,
Saying, «You must be the mermaid
Who took King Neptune for a ride»
And she smiled at me so sweetly
That my anger straightway died.
And so it was that later
As the miller told his tale
That her face at first just ghostly
Turned a whiter shade of pale
Songtekstvertaling
We hebben het licht Fandango laten afgaan.
En draaiden radslagen over de vloer
Ik voelde me zeeziek.
Maar de menigte riep om meer
De kamer neuriede harder.
Als het plafond wegvloog
Toen we riepen voor nog een drankje
De ober bracht een dienblad mee.
Dus het was dat later
Zoals de molenaar zijn verhaal vertelde
Dat haar gezicht in het begin gewoon spookachtig was.
Werd een wittere schaduw van bleek
Ze zei :" Er is geen reden,
En de waarheid is duidelijk te zien»
Maar ik dwaalde door mijn speelkaarten
En wilde haar niet één van de zestien Vestaalse maagden laten zijn.
Die naar de kust gingen.
En hoewel mijn ogen open waren
Ze hadden net zo goed gesloten kunnen zijn.
Dus het was dat later
Zoals de molenaar zijn verhaal vertelde
Dat haar gezicht in het begin gewoon spookachtig was.
Werd een wittere schaduw van bleek
Ze zei :"Ik ben hier met verlof.;
Hoewel we mijlen op zee waren»
Ik heb op dit detail gewezen.
En dwong haar toe te stemmen.,
"Jij moet de zeemeermin zijn
Wie nam koning Neptunus mee voor een ritje»
En ze lachte zo lief naar me.
Dat mijn woede meteen stierf.
En zo was het dat later
Zoals de molenaar zijn verhaal vertelde
Dat haar gezicht in het begin gewoon spookachtig was.
Werd een wittere schaduw van bleek