The Enemy — Five Years songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Five Years" van The Enemy.
Songteksten
Pushing through the market square.
So many mothers sighing.
News had just come over.
We had five years left to cry in.
News guy wept and told us.
Earth was really dying.
Cried so much his face was wet.
Then I knew he was not lying.
I heard telephones, opera house, favourite melodies.
Saw boys, toys, electric irons and TVs.
My brain hurt like a warehouse.
It had no room to spare.
I had to cram so many things to store.
Everything in there.
And all the fat-skinny people.
And all the tall-short people.
And all the nobody people.
And all the somebody people.
I never thought I’d need so many people.
A girl my age went off her head.
Hit some tiny children.
If the black hadn’t a-pulled her off.
I think she would have killed them.
A soldier with a broken arm.
Fixed his stare to the wheels of a Cadillac.
A cop knelt and kiss the feet of a priest.
And a queer threw up at the sight of that.
I think I saw you in an ice-cream parlour.
Drinking milk shakes cold and long.
Smiling and waving and looking so fine.
Don’t think you knew you were in this song.
And it was cold and it rained.
So I felt like an actor.
And I thought of Ma.
and I wanted to get back there.
Your face, your race, the way that you talk.
I kiss you, you’re beautiful, I want you to walk.
We got five years, stuck on my eyes.
We got five years, what a surprise.
We got five years, my brain hurts a lot.
We got five years, that’s all we’ve got.
Songtekstvertaling
Door het marktplein duwen.
Zoveel moeders Zuchten.
Er kwam net nieuws.
We hadden nog vijf jaar om in te huilen.
De nieuwsman huilde en vertelde het ons.
De aarde was echt stervende.
Hij huilde zoveel dat zijn gezicht nat was.
Toen wist ik dat hij niet loog.
Ik hoorde telefoons, opera house, favoriete melodieën.
Zaagjongens, speelgoed, elektrische strijkijzers en tv ' s.
Mijn hersenen doen pijn als een pakhuis.
Het had geen ruimte over.
Ik moest zoveel dingen oprapen om op te slaan.
Alles daarbinnen.
En al die dikke magere mensen.
En al die lange, kleine mensen.
En al die niemands mensen.
En al die mensen van iemand.
Ik had nooit gedacht dat ik zoveel mensen nodig zou hebben.
Een meisje van mijn leeftijd werd gek.
Sla een paar kleine kinderen.
Als de zwarte haar er niet af had getrokken.
Ik denk dat ze ze vermoord zou hebben.
Een soldaat met een gebroken arm.
Repareerde zijn blik op de wielen van een Cadillac.
Een agent knielde en kuste de voeten van een priester.
En een flikker kotste toen hij dat zag.
Ik denk dat ik je zag in een ijssalon.
Het drinken van melk beeft koud en lang.
Glimlachen en zwaaien en er zo goed uitzien.
Denk niet dat je wist dat je in dit nummer zat.
En het was koud en het regende.
Dus ik voelde me een acteur.
En ik dacht aan Ma.
en ik wilde terug.
Je gezicht, je ras, de manier waarop je praat.
Ik kus je, je bent mooi, Ik wil dat je loopt.
We kregen vijf jaar, vast aan mijn ogen.
We hebben vijf jaar, wat een verrassing.
We hebben vijf jaar, mijn hersenen doen veel pijn.
We hebben vijf jaar, meer hebben we niet.