The Duhks — Four Blue Walls songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Four Blue Walls" van The Duhks.
Songteksten
It was past her bedtime
On a stormy night
And she couldn’t shut her eyes
And she couldn’t blow out the light
So she gave up struggling
And let the candle burn
The hail knocked her window
As her memories knocked in turn
And her room had four blue walls
They’ve been hers since she was small
No sleep in sight
Oh her father
Was the only one
Who pretends he can’t remember
What was done
And her mother
Can’t find the strength
To do anything at all but stand and pray
In a room with four blue walls
That were closing in together
'Til they got so goddamn small
That she had to brave the weather
By herself
So she went to the barroom
And she picked a fight
He told her she was looking for trouble
And she said «that's right»
She was looking for an eardrum
So she beat him and she shoved
'Til he couldn’t quite resist her when she dragged him home for love
To a room with four blue walls
On a floor that’s worn like leather
And the shadows fell across them
As they held their eyes together
And they cried
Would you be my ocean
Won’t you be the rain
Can a kiss from you rinse another from my brain
Can we wash these floorboards
Can we wash these walls
Can I close my eyes and sleep once and for all
In a room with four blue walls
Filled from floor to roof with water
And a man who calmly calls her «darling dear»
Not «darling daughter»
She sleeps at last
She sleeps at last
And her room had four blue walls
They’ve been hers since she was small
She’ll sleep tonight
She’ll sleep tonight
She’ll sleep tonight
Songtekstvertaling
Het was bedtijd voor haar.
Op een stormachtige nacht
En ze kon haar ogen niet sluiten.
En ze kon het licht niet uitblazen
Dus stopte ze met worstelen.
En laat de kaars branden
De hagel klopte haar raam.
Haar herinneringen klopten op hun beurt.
En haar kamer had vier blauwe muren.
Ze zijn al van haar sinds ze klein was.
Geen slaap in zicht
Oh haar vader
Was de enige
Die doet alsof hij het zich niet kan herinneren.
Wat is er gebeurd?
En haar moeder
Kan de kracht niet vinden
Om alles te doen, behalve staan en bidden.
In een kamer met vier blauwe muren
Die dicht bij elkaar kwamen.
Tot ze zo klein werden.
Dat ze het weer moest trotseren
Eentje
Dus ging ze naar de bar.
En ze koos een gevecht.
Hij zei dat ze problemen zocht.
En ze zei:»
Ze zocht een trommelvlies.
Dus ze sloeg hem en duwde
Totdat hij haar niet kon weerstaan toen ze hem naar huis sleepte uit liefde.
Naar een kamer met vier blauwe muren
Op een vloer die gedragen is als leer
En de schaduwen vielen over hen.
Terwijl zij hun ogen bij elkaar hielden
En ze huilden
Zou jij mijn oceaan zijn?
Zal je niet de regen zijn
Kan een kus van jou een ander uit mijn hersenen spoelen
Kunnen we deze vloerplanken wassen?
Kunnen we deze muren wassen?
Kan ik mijn ogen sluiten en voor eens en altijd slapen
In een kamer met vier blauwe muren
Gevuld van vloer tot dak met water
En een man die haar rustig schat noemt»
Niet " lieve dochter»
Ze slaapt eindelijk.
Ze slaapt eindelijk.
En haar kamer had vier blauwe muren.
Ze zijn al van haar sinds ze klein was.
Ze zal vannacht slapen.
Ze zal vannacht slapen.
Ze zal vannacht slapen.