The Dubliners — The Newry Highwayman songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Newry Highwayman" van The Dubliners.
Songteksten
In Newry Town I was bred and born
In Steven’s Green now I’ll die in scorn
I served my time to the saddling trade
But I turned out to be, I turned out to be a roving blade
At seventeen I took a wife
I loved her dearly as I love life
And for to keep both fine and gay
I took to robbing, I took to robbing on the King’s highway
I never robbed any poor man yet
Nor any tradesman has cause to fret
I rob the lords and their ladies bright
I take their jewels, I take their jewels to my heart’s delight
To Covent Garden I make my way
With my dear wife for to see the play
Lord Fielding’s corps they did me pursue
And I was taken, I was taken by that cursed crew
My father cried, «Oh, my darling son»
My wife she wept and said, «I'm undone»
My mother tore her white locks and cried
«'Twas in the cradle, 'twas in the cradle that he should have died.»
And when I’m dead and in my grave
A flashy funeral pray let me have
With six bold highwaymen to carry me
Give them good broadswords, good broadswords and liberty
Six pretty maidens to bear my pall
Give them white ribbons and garlands all
For when I’m dead, aye they’ll speak the truth
He was a wild and a wicked youth
Songtekstvertaling
In Newry ben ik geboren en getogen.
In Steven ' s Green nu zal ik sterven in minachting
Ik heb m ' n straf uitgezeten voor de zadeltak.
Maar ik bleek een zwervend lemmet te zijn.
Op m ' n zeventiende nam ik een vrouw.
Ik hield zielsveel van haar als van het leven
En om zowel fijn als homo te houden
Ik begon te roven, ik beroofde op de King ' s highway.
Ik heb nog nooit een arme man beroofd.
Noch een Handelaar heeft reden om zich zorgen te maken.
Ik beroof de heren en hun dames helder
Ik neem hun juwelen, ik neem hun juwelen tot mijn hart vreugde
Naar Covent Garden ga ik mijn weg
Met mijn lieve vrouw om het toneelstuk te zien
Lord Fielding ' s corps ze hebben me achtervolgd
En ik werd meegenomen door die vervloekte bemanning.
Mijn vader riep, " Oh, mijn lieve zoon»
Mijn vrouw huilde en zei:»
Mijn moeder scheurde haar witte sloten en huilde.
'Het was in de wieg,' het was in de wieg dat hij had moeten sterven.»
En als ik dood ben en in mijn graf
Een flitsende begrafenis.
Met zes dappere struikrovers om me te dragen.
Geef ze goede woorden, goede woorden en vrijheid.
Zes mooie meisjes om mijn pall te dragen.
Geef ze witte linten en slingers.
Want als ik dood ben, zullen ze de waarheid spreken.
Hij was een wilde en een slechte jeugd.