The Dubliners — The Foggy Dew songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "The Foggy Dew" van The Dubliners.
Songteksten
As down the glen one Easter morn to a city fair rode I There Armed lines of marching men in squadrons passed me by No fife did hum nor battle drum did sound it’s dread tatoo
But the Angelus bell o’er the Liffey swell rang out through the foggy dew
Right proudly high over Dublin Town they hung out the flag of war
'Twas better to die 'neath an Irish sky than at Sulva or Sud El Bar
And from the plains of Royal Meath strong men came hurrying through
While Britannia’s Huns, with their long range guns sailed in through the foggy
dew
'Twas Britannia bade our Wild Geese go that small nations might be free
But their lonely graves are by Sulva’s waves or the shore of the Great North Sea
Oh, had they died by Pearse’s side or fought with Cathal Brugha
Their names we will keep where the fenians sleep 'neath the shroud of the foggy
dew
But the bravest fell, and the requiem bell rang mournfully and clear
For those who died that Eastertide in the springing of the year
And the world did gaze, in deep amaze, at those fearless men, but few
Who bore the fight that freedom’s light might shine through the foggy dew
Ah, back through the glen I rode again and my heart with grief was sore
For I parted then with valiant men whom I never shall see more
But to and fro in my dreams I go and I’d kneel and pray for you,
For slavery fled, O glorious dead, When you fell in the foggy dew.
Songtekstvertaling
Op de glen een Paasmoment naar een kermis reed ik daar gewapende linies van marcherende mannen in eskadrons passeerden me door geen fife hum of battle drum klonk het dread tatoo
Maar de Angelus bell of ' er de Liffey deining ging door de mistige dauw
Hoog boven Dublin hangen ze de vlag van de oorlog uit.
Het was beter om te sterven in een Ierse lucht dan in Sulva of Sud El Bar.
En uit de vlakten van de Koninklijke Meath kwamen sterke mannen haastig door
Terwijl Britannia ' s Huns, met hun langeafstandskanonnen door de mist heen voer
dauw
Het was Britannia die onze Wilde Ganzen liet gaan dat kleine naties vrij zouden zijn
Maar hun eenzame graven liggen bij Sulva ' s golven of aan de kust van de grote Noordzee.
Oh, waren ze gestorven aan Pearse ' s zijde of gevochten met Cathal Brugha
Hun namen zullen we bewaren waar de fenians slapen, naast de Lijkwade van het mistige.
dauw
Maar de dapperste viel, en de requiem bel klonk treurig en helder
Voor hen die in de lente van het jaar gestorven zijn
En de wereld keek, in diepe verbazing, naar die onbevreesde mannen, maar weinig
Wie droeg het gevecht dat het licht van de vrijheid zou kunnen schijnen door de mistige dauw
Ah, terug door de glen reed ik weer en mijn hart van verdriet was pijnlijk
Want ik scheidde toen met dappere mannen die ik nooit meer zal zien.
Maar tot en met in mijn dromen ga ik en Ik kniel en bid voor je,
Want slavernij vluchtte, o glorieuze dood, toen je in de mistige dauw viel.