The Ditty Bops — Unfortunate Few songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Unfortunate Few" van The Ditty Bops.
Songteksten
Oh you unfortunate few
Nobody’s listening to me It came at a time when I just started
To say something interesting
Bubbling thoughts I’ve been thinking a lot
But I don’t write them down with a smile
More of a frown as I’m looking down
No pen in my pocket no pockets to fill
Far too long ago my chances were slim
I’m knocking the door but they won’t let me in Configuring why takes the whimsy from whim
You’re all blocking the door won’t you please let me in Oh you unfortunate few
Stuck in your special space
I’m here on my own though I’m not alone
It feels like a miserable place
At first you remember but then you forget
And once I’m forgotten you can’t get me back
I’m knocking the door but nobody hears
I’m banging it down won’t you answer it please
And nobody’s asking for more
Nobody’s looking for anything
Nobody wants me to say a thing
Nobody misses the missing
Ascend or Descend
Upon a plot with the same ending
My timing’s no good
But it saves me from troubles ahead
But you might not be figured with eyes
Might not be figured with ears
Might not be something to figure at all
Until you are actually here
I’ve gone back on my words which constantly change
I believe what I mean at the time that I say them
I’m climbing a wall of infinite height
I couldn’t go through, though I try as I might
They’re telling me fictional distractions
Fictional stories
I have heard enough of these
Is anybody missing me?
Songtekstvertaling
Oh jullie ongelukkige weinigen
Niemand luistert naar me. het kwam op een moment dat ik net begon.
Om iets interessants te zeggen.
Borrelende gedachten. Ik heb veel nagedacht.
Maar ik schrijf ze niet op met een glimlach.
Meer een frons als ik naar beneden kijk
Geen pen in mijn zak geen zakken te vullen
Veel te lang geleden waren mijn kansen klein.
Ik klop op de deur maar ze laten me niet in de configuratie waarom neemt de grilligheid van grillen
Jullie staan allemaal voor de deur. laat me alsjeblieft binnen.
Vast in je speciale ruimte
Ik ben hier alleen al ben ik niet alleen
Het voelt als een ellendige plek.
Eerst herinner je het, maar dan vergeet je het.
En als ik vergeten ben, krijg je me niet meer terug.
Ik klop op de deur, maar niemand hoort het.
Ik sla het neer, wil je alsjeblieft niet opnemen?
En niemand vraagt meer.
Niemand zoekt iets.
Niemand wil dat ik iets zeg.
Niemand mist de vermisten.
Opstijgen of dalen
Op een plan met hetzelfde einde
Mijn timing is niet goed.
Maar het redt me van de problemen in het verschiet.
Maar je bent misschien niet met ogen
Misschien niet met oren.
Misschien is het helemaal niet iets om over na te denken.
Tot je hier bent.
Ik ben teruggegaan op mijn woorden die voortdurend veranderen
Ik geloof wat ik bedoel op het moment dat ik ze zeg.
Ik klim op een muur van oneindige hoogte
Ik kon er niet doorheen, al probeer ik het zo goed mogelijk.
Ze vertellen me fictieve afleidingen.
Fictieve verhalen
Ik heb er genoeg van gehoord.
Mist iemand me?