The Disco Biscuits — Story of the World songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Story of the World" van The Disco Biscuits.
Songteksten
Slide against the fan, the room is clear
Suddenly we have a vacuum
In the mail a telegram, I could not wait, all aboard the caravan it leaves today
And then the night comes on, the lights turn low
Fall asleep, all alone
Consider for a second the ways of the world
Maybe I’ll throw myself a bone
Maybe I’ll throw myself to the dogs
But my back’s not to the wall
Maybe I’ll lay some bricks for the man
But the days just aren’t that long
So if I settle back and chill
Will I see far enough to feel the angel’s dream?
I thought it was the story of the world
Can I call out and say, everybody here
Lend me an ear to talk to
Can I go out and scream, the ways of the world
Without me singing another tune
But the words are so familiar, I heard it before
And you might dare to sing along
With the crickets out chirping a random song
Maybe I’ll throw myself a bone
Maybe I’ll throw myself to the dogs
But my back’s not to the wall
Maybe I’ll lay some bricks for the man
But the days just aren’t that long
So if I settle back and chill
Will I see far enough to feel the angel’s dream?
I thought it was the story of the world
When frick turns to frack, there’s no turning back
And you got a slip tongue and a smack attack
And there’s colors like green and you’re wearing black
And you fall down flat on a railroad tracks
But then the sun comes up and the day moves on
And the old routine takes its toll
And you feel like a copier rolling along
Maybe you’d throw yourself a bone
Maybe you’d throw yourself to the dogs
But you back’s not to the wall
Maybe you’d lay some bricks for the man
But the days just aren’t that long
And if you settle back and chill
Will you see far enough to feel the angel’s dream?
I thought it was the story of the world
I thought it was the story of the world
I thought it was the story
Songtekstvertaling
Schuif tegen de ventilator, de kamer is veilig.
Plotseling hebben we een vacuüm
In de post een telegram, ik kon niet wachten, allen aan boord van de karavaan het vertrekt vandaag
En dan komt de nacht aan, de lichten gaan laag
In slaap vallen, helemaal alleen
Denk even na over de wegen van de wereld.
Misschien geef ik mezelf een bot
Misschien gooi ik mezelf wel voor de honden.
Maar mijn rug zit niet tegen de muur.
Misschien leg ik wat stenen voor de man.
Maar de dagen zijn niet zo lang.
Dus als ik me settel en chill
Zal ik ver genoeg zien om de droom van de engel te voelen?
Ik dacht dat het het verhaal van de wereld was.
Mag ik iedereen roepen?
Leen me een oor om mee te praten.
Kan ik naar buiten gaan en schreeuwen, de wegen van de wereld
Zonder dat ik een ander liedje zing.
Maar de woorden komen me zo bekend voor.
En misschien durf je mee te zingen
Met de krekels die een willekeurig lied zingen
Misschien geef ik mezelf een bot
Misschien gooi ik mezelf wel voor de honden.
Maar mijn rug zit niet tegen de muur.
Misschien leg ik wat stenen voor de man.
Maar de dagen zijn niet zo lang.
Dus als ik me settel en chill
Zal ik ver genoeg zien om de droom van de engel te voelen?
Ik dacht dat het het verhaal van de wereld was.
Als frick in frack verandert, is er geen weg terug.
En je hebt een verspreking en een aanval.
En er zijn kleuren als groen en je draagt zwart
En je valt plat op een spoorlijn
Maar dan komt de zon op en de dag gaat verder
En de oude routine eist zijn tol.
En je voelt je als een kopieerapparaat
Misschien zou je jezelf een bot geven
Misschien zou je jezelf voor de honden gooien.
Maar je gaat niet terug naar de muur
Misschien kun je wat bakstenen leggen voor de man
Maar de dagen zijn niet zo lang.
En als je kalmeert en chill
Zie je ver genoeg om de droom van de engel te voelen?
Ik dacht dat het het verhaal van de wereld was.
Ik dacht dat het het verhaal van de wereld was.
Ik dacht dat het het verhaal was.