The Decemberists — Lake Song songtekst en vertaling
De pagina bevat de songtekst en de Nederlandse vertaling voor het nummer "Lake Song" van The Decemberists.
Songteksten
Down by the lake we were over turning pebbles and depending
All the animals alive
And I took a drive from your cigarette and I pinched it 'tween my finger and my thumb
To lit it dive, and the sun burned through, on the radio
Say that you will, say you will although you won’t
Or you whatever you prevaricate, we both I know that you…
And this much I can say, would have waited till the oceans
Fell away and all the sunken cities would reveal themselves to you
But you won’t, will you… Becuz you never do And the sunburn through, sweetest honey dew
And I, 17 and terminally vague
I wrote it down and threw it all away
Never gave a thought you and I made
And you sibylline, reclining in your cube
You tattered me and tattered me with
The things you would, the things you wouldn’t do To tell the truth, I never had a clue
Now we arise, the curse is young suburban villains
In their I’ll begotten children from the lawn
Come to me now, and on the station wagon window
Set the ghost of your two footprints
That they might haunt me when you’re gone
When the light bow dark, you were forever gone
But I remember you, you would fall
Or you would feel as sweet as honey dew
And I, 17 and terminally vague
I wrote it down and threw it all away
Never gave a thought you and I made
And you sibylline, reclining in your cube
You tattered me and tattered me with
The things you would, the things you wouldn’t do You noticed how I never had a clue
Never had a clue…
You felt as sweet as honey dew
Songtekstvertaling
Bij het meer waren we over het draaien van kiezels en afhankelijk
Alle levende dieren
En ik nam een ritje van je sigaret en ik kneep het tussen mijn vinger en mijn duim
Om het te laten duiken, en de zon brandde door, op de radio
Zeg dat je het doet, zeg dat je het doet, hoewel je het niet doet.
Of wat je ook zegt, we weten allebei dat je ... …
En zoveel kan ik zeggen, zou hebben gewacht tot de oceanen
Viel weg en alle gezonken steden zouden zich aan u openbaren
Maar dat doe je niet, hè... omdat je dat nooit doet en de zonnebrand door, zoetste honingdauw
En ik, 17 en terminaal vaag.
Ik schreef het op en gooide het allemaal weg.
Ik heb er nooit over nagedacht.
En jij, sibylline, liggend in jouw kubus
Je verklootte me en verklootte me met
De dingen die je zou doen, de dingen die je niet zou doen om de waarheid te vertellen, Ik had nooit een idee
Nu we opstaan, de vloek is jonge buitenwijk schurken
In hun I ' ll begotten kinderen van het gazon
Kom nu naar me toe, en op het raam van de stationwagen
Stel de geest van je twee voetafdrukken
Dat ze me zullen achtervolgen als je weg bent.
Toen het licht donker was, was je voor altijd weg.
Maar ik herinner me jou, je zou vallen.
Of je zou je zo zoet voelen als honingdauw
En ik, 17 en terminaal vaag.
Ik schreef het op en gooide het allemaal weg.
Ik heb er nooit over nagedacht.
En jij, sibylline, liggend in jouw kubus
Je verklootte me en verklootte me met
De dingen die je zou doen, de dingen die je niet zou doen viel je op dat ik nooit een idee had
Ik had geen idee.…
Je voelde je zo zoet als honing dauw